De echte meisjes

Veel mensen van mijn leeftijd horen bij bepaalde namen onmiddellijk een liedje. De gezichten daarbij zijn veel minder bekend. Hier zomaar drie foto’s van meisjes die wereldberoemd werden alleen op basis van hun voornaam. Zij waren de inspiratiebron voor Ritchie Valens, Buddy Holly en Paul Anka. Dit zijn van boven naar beneden Donna Ludwig, Peggy Sue Gerron en Diana Ayoub die voort blijven leven in Donna, Peggy Sue en Diana.

Op de foto met Zidane

Dit is een van mijn lievelingsfoto’s. Zo dikwijls krijg je niet de gelegenheid op de plaat te gaan met Zidane. Toen ik eens voor een artikel achter de schermen van de Zoo mocht dwalen liet de verzorgster me met hem kennismaken. De beeldschone okapi is een van mijn lievelingsdieren.

Nadere beschouwing

Even dacht ik dat er twee spinnen op het plafond zaten maar het bleek bij nadere beschouwing toch slechts één huisgenootje, met zijn schaduw.

De mensen

Het woord Aboriginals is een duidelijk voorbeeld van een exoniem. Zelf noemen zij zich nimmer zo.  Hun Selbstbezeichnung is Koori. Koori betekent letterlijk ‘de mensen’ . Ook de namen Inuit en Sioux betekenen letterlijk ‘de mensen’. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Adembenemend hoog

Hergé en Edgar P. Jacobs waren de uitvinders van De Klare Lijn, maar hun eigen laatste strips vertoonden een dalende lijn. De albums die Henk Kuijpers in navolging van De Klare Lijn tekent blijven daarentegen van adembenemend hoge kwaliteit. Zijn recente avonturen van Franka zijn net zo knap, zo niet nog knapper, getekend als de eerste. En dat terwijl Kuijpers, klaarblijkelijk niet gehinderd door reumatische slijtage, toch al 79 is. Chapeau.

Wat een verschil in waardering....

Soms sta ik werkelijk verbaasd van het verschil in waardering van bepaalde lieden in verschillende culturen. Zo wordt hier in het Westen Pontius Pilatus (van 26 tot 36 A.D. landvoogd van Judea) niet bepaald tot de meer populaire historische figuren gerekend. De Ethiopische kerk echter verklaarde Pontius Pilatus....heilig! Hij en zijn echtgenote Procula worden in de Ethiopische Kerk vereerd. Procula is ook in de Orthodoxe Kerk nog een gevierde heilige.

Cinema Trivia: Historische onjuistheden

In het februarinummer van Snapshots, het tijdschrift van de Vereniging van de Vlaamse Filmpers VVF, heeft Inge Schelstraete het in haar bijdrage Van Homeros tot Batman over kostuumfilms, die zelden historisch correct zijn. Dit naar aanleiding van de komende release van The Odyssey van Christopher Nolan. Een foto die daarvan al vrijgegeven werd toont Matt Damon (die Odysseus vertolkt) met een zogenaamde helmbos. Veel historici merkten daarover op dat dit geschiedkundig niet juist is omdat in de Trojaanse Oorlog soldaten ronde helmen droegen die gemaakt waren uit everzwijnslagtanden. In 1960 is een intact harnas met zo’n helm (zie bovenste foto) gevonden uit dat tijdperk. Homerus, de auteur van de verfilmde avonturen, ging vermoedelijk uit van de in zijn éigen tijd gebruikelijke uniformen: de Trojaanse Oorlog vond in de twaalfde of dertiende eeuw voor onze jaartelling plaats en Homerus leefde eeuwen later, van circa 800 tot circa 750 voor Christus. Het zal vast wel een goede spannende film zijn. Vermoedelijk ook een beetje voorspelbaar voor wie de Ilias en de Odyssee kent.

https://mededelingen.over-blog.com/article-hippisch-anachronisme-80636740.html

Leuke woorden

Allolalie, banjer, carobbe, donkerslag, eemter, fermoor, garm, hemelwaterafsluiting, inkel, levada, nissenhut, patjol, trub.

Uit de kast (CLXIV): Pijn en puin verdwenen

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat Pijn en puin verdwenen – Jonge Vlaamse estetische [sic] poëzie, een door Werner Cranshoff samengestelde bloemlezing (Marnix Pocket, Manteau, Brussel, 1965), waaruit ik bladzijde 73 met daarop Gedicht in Barmouth van Nic van Bruggen opensloeg:

Het oog om oog ontgaan van liefde
kent de luister van het lichaam net,
maar hoor hoe de zon het vonnis bezingt
van deze nachtelijke omhelzing.

En zie hoe het licht in haar klimt
als een trage kleur,
hoe ik de lucht bewoon zuinig
als een engel en zedig als de zee.

Passanten

Mijn kameraad Albert Hagenaars wierp nog eens licht op een monotype, Passanten, die ik al weer negenentwintig jaar geleden maakte. Ik was die gans vergeten, maar het is al zeg ik het zelf nog steeds een sterk beeld.