Een van de lekkerder Nederlandstalige popnummers heb
ik altijd Oude liefde roest niet van die sympathieke V.O.F. De Kunst gevonden.
Zojuist hoorde ik het langskomen op de radio, en voor het eerst plaatste het me
voor een semantisch probleem: Wáárom vraagt Nol Havens zich (in de regels 5 en
6) eigenlijk af waarom zijn brieven nooit werden beantwoord als hij eerder (in
de regels 3 en 4) het antwoord al gegeven heeft? Want hóe kun je een meisje een
brief schrijven als je dier adres niet hebt?
Ik ben vreselijk verliefd geweest op jou
En plotseling was jij verdwenen
Waarheen dat is wat niemand zeggen wou
Waarom kreeg ik nooit een antwoord
Op de brieven die ik schreef
Vol met beloftes voor de toekomst
Die achteraf toch anders bleek
Het blijft alleszins een heerlijk nummer, hoor Ferdi
Lancee. Fantastisch gitaarloopje in het intro, en een koortje dat smakelijk na
blijft zinderen….
https://www.youtube.com/watch?v=9Q2DLW_V-bI&list=RD9Q2DLW_V-bI&start_radio=1
.jpg)
