Oude toekomst

Omdat de kwetsbaarheid van de destijds nog hypermoderne luchtvoertuigen nog niet aan het daglicht was gekomen meende ene H. Winfield Secor een eeuw geleden dat zeppelins in ‘de volgende oorlog’ van nut zouden kunnen zijn in de bevoorrading van vliegtuigen in de lucht.

O ja....

O ja, Ubundu en Zaïre hebben sinds 21 maart een nieuw kalf. De Zoo is voor de okapi’s, een bedreigde diersoort, wereldwijd stamboekhouder. Zaïre laat haar nog naamloze zoontje niet te ver van zich af dwalen. Wat zijn het toch een beeldschone dieren.

Kop op!

In de Zoo trof me deze keer niet alleen het girafachtige gedrag van de okapi, maar verrassend genoeg ook het vergelijkbare van de tapir. Van de laatste had ik nog nooit gezien dat hij boven zijn hoofd ‘graasde’. Toen we naar de okapi zaten te kijken passeerden overigens een vader, een moeder en een leergierig zoontje dat wilde weten wat voor dier dat daar was. Toen het gezinnetje verder liep hoorde ik het jongetje oefenen. “Okapi. Okapi. Okapi. Okapi. Okapi.” Vijf keer goed. De zesde keer, ik hoorde het nog net, was het al “Opaki”…..

Onverwachte munt

Trof in mijn beurs een stuk van 2 euro dat uitgegeven werd door Badem-Württemberg. Ik wist niet dat ook deelstaten munten konden slaan.

Adres onbekend

Een van de lekkerder Nederlandstalige popnummers heb ik altijd Oude liefde roest niet van die sympathieke V.O.F. De Kunst gevonden. Zojuist hoorde ik het langskomen op de radio, en voor het eerst plaatste het me voor een semantisch probleem: Wáárom vraagt Nol Havens zich (in de regels 5 en 6) eigenlijk af waarom zijn brieven nooit werden beantwoord als hij eerder (in de regels 3 en 4) het antwoord al gegeven heeft? Want hóe kun je een meisje een brief schrijven als je dier adres niet hebt?

 Misschien ben je mij allang vergeten

Ik ben vreselijk verliefd geweest op jou

En plotseling was jij verdwenen

Waarheen dat is wat niemand zeggen wou

Waarom kreeg ik nooit een antwoord

Op de brieven die ik schreef

Vol met beloftes voor de toekomst

Die achteraf toch anders bleek

 

Het blijft alleszins een heerlijk nummer hoor, Ferdi Lancee. Fantastisch gitaarloopje in het intro, en een koortje dat smakelijk na blijft zinderen….

https://www.youtube.com/watch?v=9Q2DLW_V-bI&list=RD9Q2DLW_V-bI&start_radio=1

 

Vijftien zeeën

De Tyrreense en de Adriatische kennen we natuurlijk van de steevast fascinerende rittenkoers Tirreno-Adriatico maar verder sta je niet zo dikwijls stil bij de onderverdeling van de Middellandse Zee in kleinere zeeën. Het zijn er niet minder dan vijftien! De immer boeiende Mainzer Beobachter brengt een interessante bijdrage over de Adriatische Zee, de Alboránzee, de Balearische Zee, de Egeïsche Zee, de Ionische Zee, de Kretenzische Zee, de Levantijnse Zee, de Libische Zee, de Ligurische Zee, de Myrtoïsche Zee, de Sardijnse Zee, de Thracische Ze, de Tyrrheense Zee en de Zee van Marmara en over veel geschiedenis daaromheen:

https://mainzerbeobachter.com/2026/04/04/voor-westerse-geschiedenis-8-de-zeeen/

Zalig Pasen

 

Hij die onder de esdoorn geboren werd

Ik heb altijd een zwak gehad voor de Bask Bixente Lizarazu. Niet alleen omdat hij zo sportief is (nog immer als surfer, als voetballer was hij Europees én wereldkampioen met Frankrijk en won hij zéventien prijzen met Bayern München), maar eigenlijk vooral omdat hij zo’n formidabele naam draagt. Geef toe: het moet toch geen straf zijn om als Bixente Lizarazu door het leven te gaan? Zijn naam betekent ook nog iets: Hij die onder de esdoorn geboren werd. Wonderschoon, niet?

Een vergeefse oorlog

Om nog maar eens fijntjes te illustreren dat oorlogen zelden om hogere idealen gaan zoals het zogenaamd verspreiden van democratie maar vooral om botte economische macht een citaat van Winston Churchill. In 1919 zei hij, in The Times, over de Groote Oorlog: “Should Germany do business again in the next 50 years we have led this war in vain.”

Uit de kast (CLXVI): Leo Herberghs

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat Portret van een landschap – Gedichten 1953-1997 van Leo Herberghs (Uitgeverij Plantage, Leiden, 2000), waaruit ik bladzijde 172 met daarop gerucht opensloeg:

gehoord heb ik. wat?
geboorte van hoefslag
waaien van rag

gehoord heb ik. wat?
nasleep van sneeuwen
krimpen van steen

gehoord heb ik. wat?
wind van beneden
neerslaan van as

Veel of weinig?

In België worden iedere dag 320 kinderen geboren, in Nederland 499. Is dat veel? Is dat weinig? Ter vergelijking: In (of is het op?) IJsland zien elke dag 12 zuigelingen het levenslicht, en in India 63.169. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Verheugende gedachte

Wetenschappers weten nog stééds niet waarom poezen spinnen. En dat moet maar zo blijven, dat blijf ik met Paul De Wispelaere eens: “Het is een verheugende gedachte dat onder die vertrouwde fluweelzachte vacht een eeuwenoud mysterieus organisme functioneert dat tot nu toe de greep van de vorsers heeft weerstaan. Houdt voet bij stuk, jongens, zeg ik, laat jullie dat schone dichterlijke geheim niet ontfutselen. Want hoe meer we aan de weet komen, hoe banaler, grauwer en verschrikkelijker de wereld wordt.”

Bijna aaibaar (93)

 

Overdenking bij een ochtendritueel

“Natuurlijk kan ik me niet exact herinneren wanneer ik zulks voor het eerst deed maar stel dat ik me voor het eerst schoor toen ik vijftien was dan ben ik me nu voor de ongeveer 20.805^de keer aan het scheren.”

Zomertijd

Mark Retera zorgt ervoor dat zijn helden Dirkjan en Bert op tijd en stond actueel zijn….

Momentopname

Zomaar weer eens noteren wat hic et nunc de nabije cultuurdragers zijn: Het romantisch mechaniek van Dick Hillenius, Dirkjan 12 van Mark Retera, Kneeling At The Shrine van Sunday All Over The World, Ontzettingen van Piet Gerbrandy (met tekeningen van Anne Van Herreweghen) en Sleep van Max Richter.

Goedkoop is duurkoop

Na op drie weken tijd drie eiernijders versleten te hebben was ik het beu. Een eiersnijder is zo’n gebruiksvoorwerp waarvoor je normaliter een of een paar euro betaalt, maar telkens blijkt dat goedkoop duurkoop is. Deze keer stapte ik naar het Antwerps Kookhuis hier om de hoek in de Leopoldstraat om me een deftige eiersnijder aan te schaffen en die functioneert al een hele poos naar wens.

Dames met een streepje ertussen

Toch vrij regelmatig moeten we elkaar vragen hoe de lei waarop wij dagelijks vrij zicht hebben ook weer heet. Ze is genoemd naar een dame met een streepje tussen haar namen, maar wélke? Want parallel eraan lopen nóg twee leien die naar een dame met een streepje tussen haar namen zijn genoemd zodat de Louiza-Marialei, de Maria-Theresialei en de Maria-Henriëtta vlak bij elkaar liggen. Enfin, weer even opgezocht: wij zien uit op de Maria-Henriëttalei, en we gaan proberen dat te onthouden.

Hoe de tijd vliegt

Wat er, onder heel veel meer, zoal gebeurt in 1 (één) seconde: Bijen flapperen 230 keer per seconde met hun vleugels. Haar groeit gemiddeld 0,017 centimeter per seconde. Wereldwijd verbruiken we 127.000 m³ vers water per seconde. De nationale schuld van de VS neemt iedere seconde toe met $ 45.486.

Schaduwtuintje

Het balkontuintje naast mijn werkplek ziet er ook leuk uit wanneer het gordijn dicht is: de olijfboompjes werpen er in fel zonlicht krachtdadig hun schaduw door…. 

Louisen

“Hé, wat doet die foto van Van Gaal daar?” vroegen we ons in Leuven af maar toen attendeerden Alain Delmotte en Herlinda Vekemans ons er op dat we voor Bar Louis stonden. En dat ál die mannen achter de vensters Louis heetten of heten. Wat geinig. We konden de helft duiden, maar natuurlijk wilden we achterhalen wie die andere negen Lodewijken waren of zijn. Wie het zelf wil proberen moet nu even niet verder lezen want na de dubbele punt verschijnen, telkens van boven naar beneden en van links naar rechts de namen van de geportretteerden (al blijft er nog één ongeduid): Louis Theroux, Louis B. Mayer, Louis Paul Boon, Louis Talpe, Louis Neefs, Louis van Gaal, Louis Blériot, Louis Tobback, Louis Couperus, Louis Vuitton, Louis Williams, de tot nader order geheimzinnige Louis, Joe Louis, Louis Pasteur, Louis XIV, Louis Armstrong, Louis de Funès en Robert Louis Stevenson.

Vraagje

Wat denk je (wat een mens zich zoal af kan vragen, hè): zouden mensen met een minderwaardigheidscomplex én achtervolgingswaanzin bang zijn dat ze alleen maar door onbelangrijke mensen worden achtervolgd?

Kotspot

Een studentenkamer is in het Vlaams een kot. In Leuven is er een speciale website voor jongelui die op zoek zijn naar een kamer, en die website heeft de toch wel intrigerende naam kotspot. Voor mijn Nederlandse lezers: te lezen als kot-spot, niet kots-pot….  

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2020/01/geen-kots.html

Melkouwen

Met een boemel stop je soms in dorpen en gehuchten waarvan je je afvraagt waarom daar überhaupt een station ís. In Melkouwen bijvoorbeeld, waarvan ik zelfs nog nooit had gehóórd. Leuke naam.

Ontroerend detail

Ben weer eens bezig in de memoires van Konstantin Paustovski. Ik ben dol op de fijne details in zijn werk. Bij hem is iemand niet zomaar aan het vissen, neen: die laat een hazelnotenhouten hengel krombuigen. Echt goed duiden waarom kan ik niet, maar dat vind ik ontroerend: een házelnotenhouten hengel….

Gemiddelde leeftijden

De gemiddelde leeftijd in België is 41,9 jaar. Als ik zo’n cijfer lees word ik nieuwsgierig: hoe zou de gemiddelde leeftijd in onze buurlanden zijn? Ik zocht het op. Die ligt op 42,2 jaar in Nederland, 46,7 jaar in Duitsland, 39,8 jaar in Luxemburg, 42,2 jaar in Frankrijk en (er ligt dan wel wat water tussen ons maar allez:) 41 jaar in het Verenigd Koninkrijk. Dat ligt allemaal tamelijk dicht bijeen, hetgeen niet het geval is bij de landen met de laagste en de hoogste gemiddelde leeftijd. Dat zijn respectievelijk Niger (15,1) en Monaco (56,2).

Boeiende observatie

Boeiende observatie van Karel van het Reve (ik pakte zijn boek Een dag uit het leven van de reuzenkoeskoes weer eens uit de kast): ‘Als je kinderen die geheel verschillende talen spreken op straat met elkaar laat spelen begrijpen ze elkaar na enkele dagen. Waarom? Omdat zij geen enkele moeite doen elkaar te verstaan. Zij komen geen ogenblik op het idee de taal als een middel tot communicatie te zien.’

Superkneuterige hoezen

In het land van de onbegrensde mogelijkheden bestaat een markt voor muziek van Gelovige Mensen. Wat me opvalt is dat de albums die daarmee verschijnen veelal gehuld zijn in superkneuterige hoezen. Wellicht dat er een paar exemplaren in de discotheek van de Evangelische Omroep verzeild zijn geraakt, maar volgens mij worden ze vooral verkocht in de Amerikaanse Bible Belt. Ik kan me goed vermaken met het bestuderen van zulke hoezen….

De oudste

De oudste nog steeds in gebruik zijnde nationale vlag ter wereld is de Dannebrog, de bekende Deense banier. Er gaat een fraaie legende mee gepaard: toen de Denen het moeilijk hadden in de Slag bij Lyndanisse viel de vlag uit de lucht, hetgeen de krijgskansen klaarblijkelijk ten goede keerde. Dat was in 1219. Waarmee de Deense vlag al 807 jaar onafgebroken in functie is!

Een kantelmoment

Veel mensen beginnen zich nu pas af te vragen of die Artificiële Intelligentie (Aa Ie, niét Ee Aai) ons misschien niet boven het hoofd aan het groeien is. Garry Kasparov, destijds nota bene wereldkampioen, zag in 1997 in New York City de bui al hangen toen hij het opnam tegen de superschaakcomputer Deep Blue van IBM. De machine, de Aa Ie dus, won met 3½-2½. Kasparov weerde zich dapper, maar leed een historische nederlaag. Ik vind hem tamelijk ontredderd ogen. Deze foto markeert mijnentwege een kantelmoment in de menselijke geschiedenis.

Vers groen

Er groeit niet veel op ons terras vermits daar amper zon komt, maar klimop gedijt er prima. Ieder voorjaar opnieuw bestudeer ik op mijn gemakske het verse groen dat zich gretig openplooit….

Cinema Trivia: Verkeerde keuzes

Verkeerde keuzes voor de hoofdrolspeler zouden zijn geweest: Sylvester Stallone in Forrest Gump, John Wayne in Doctor Zhivago, Woody Allen in Conan The Barbarian en Piet Bambergen in Soldaat van Oranje.

Sztic en Szut

Het was lang geleden dat ik het Kuifje-avontuur Vlucht 714 had gelezen. Ik was mijn exemplaar kwijt geraakt, en nam de strip ter herlezing mee uit de bibliotheek. Er valt voor Kuifjeliefhebbers nog steeds iets te ontdekken, want hé: in het album zoals ik het leerde kennen heette de piloot Pjotr Szut. In de versie die ik nu voor me heb, klaarblijkelijk een vroegere versie, heet hij Piotr Sztic. Waarvan akte.

Wetenschappelijk verantwoord

Een ‘niet-agressieve interactie, waarin gericht mond-op-mondcontact plaatsvindt, binnen de eigen soort, waarbij lippen en/of delen van de mond worden bewogen en waarbij geen voedsel wordt overgedragen.’ Neen, zo wetenschappelijk verantwoord had ik geen definitie van de kus kunnen geven.

Een nest propjes

Onze Putsch is dol op propjes. Wel een paar keer daags moeten we een papiertje in elkaar frommelen en het resultaat daarvan voor hem weggooien. Hij speelt ermee of het prooidieren zijn. Regelmatig vragen we ons af waar die propjes eigenlijk blijven. Hij tikt er wel eens onder de bank weten we, maar toch niet allemáál? Nu komen wij niet zo dikwijls in het hoekje achter de bank achter het gordijn daar. En wát bleek zich daar te bevinden? Een nest propjes! Putsch bekeek ons op zijn gemakske vanaf zijn plekje in de zon. Hij heeft gewoon vier poten hoor, maar ligt graag zo….

Steeds minder

Het blijft maar achteruit gaan met het aantal ambachtelijke slagers. Volgens de Landsbond der Beenhouwers, Spekslagers en Traiteurs van België sluit er iedere week wel ergens een zelfstandige beenhouwerij. Er zijn nu nog 1950 ambachtelijke slagers in België, waarvan 1400 in Vlaanderen.  Zes jaar geleden waren dat er nog 2.250, begin jaren zeventig van de vorige eeuw zelfs bijna 18.000. De tijd dat je in alle Vlaamse dorpen en steden op haast elke hoek van de straat een slager vond, lijkt definitief tot het verleden te behoren. 

Terug in de tijd

Toen ik deze oude ansicht tegenkwam werd ik terug in de tijd geworpen: Als klein manneke ging ik regelmatig aan de wachtlopende soldaat, hoogstwaarschijnlijk een dienstplichtig knaapje met donshaartjes op de bovenlip maar in mijn beleving destijds echter onveranderlijk een soort John Wayne, vragen of ik mijn bal terug mocht pakken. Die wilde ik als ik voor het huis van oma en opa ertegenover aan het voetballen was in mijn enthousiasme wel eens over het hek van de kazerne trappen….

Hartenheren

Van een van de vele wetenwaardigheden die Don Vitalski op zijn blog etaleert steek ik op dat in het kaartspel de hartenkoning de enige koning is die traditioneel géén snor draagt. Dát wilde ik natuurlijk even controleren, en te droes: het klopt! Onmiddellijk echter schoot mij te binnen dat ik in mijn studeerkamer een mooie oude stok Deutsche Heereskarte uit De Groote Oorlog bewaar. Die ook even nagezien, maar daarin klopt het niét: Wilhelm II, behalve keizer van Duitsland ook koning van Pruisen, fungeert hier als hartenkoning. Mét zijn parmantige snor!

Constateringen

Constateringen. Rusland valt ongevraagd Oekraïne, een soevereine staat, aan. Rusland wordt uitgesloten van deelname aan het Wereldkampioenschap voetbal. De Verenigde Staten van Noord-Amerika vallen ongevraagd Venezuela, een soevereine staat, aan. Ze vallen niet alleen Venezuela aan maar ook de soevereine staat Iran. De Verenigde Staten van Noord-Amerika worden niet uitgesloten van deelname aan het Wereldkampioenschap voetbal. 

Bevers station

Het bijvoeglijk naamwoord van Beveren is Bevers, waardoor ik in Oost-Vlaanderen al eens voor een Bevers station heb gestaan. Ontdekte nu dat zulks in Zwitserland ook kan, want ook van Bever in het Bergdal Oberengadin is het adjectief Bevers. Sterker: Tot 1943 luidde de officiële naam van de gemeente in het Duits zelfs Bevers. Tot zover dit Gemengd Bericht.

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2014/03/bevers-station.html

Uit de kast (CLXV): Anneke Brassinga

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat Wachtwoorden – Verzamelde gedichten van Anneke Brassinga (Bezige Bij, Amsterdam, 2015), waaruit ik bladzijde 125 met daarop Gras opensloeg:

Bezaaid met geluk de klinkervloer
waar ik kniel en in donker tast.
Het waterglas vloog uit mijn handen
alsof een god verscheen, op slag
verdween. Alles is nat; was dit
het blinkend gras en ik het kind
dat zocht een verloren vergroot-
glas, scherven nog niet lezen kon.

Geslaagde camouflage

Deze Messerschmidt Bf-109, in 1942 in de weer in Libye, werd ter vermomming behoorlijk primitief beschilderd maar dat leidde mijns inziens tot een geslaagde camouflage.