Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat Leegstand van Jan Vanriet (De Bezige Bij, Antwerpen, 2012), waaruit ik bladzijde 14 met daarop Rex Gildo opensloeg:
De zanger is aaibaar Hij is de weg en het leven
Hoe hij voor ons sterft
als een salamander
tussen hoogpolig medeleven
en verdwijnt
in de golven
van een genopte oceaan
het springkasteel
van de slappe lach
.jpg)
