Terug in de tijd

Toen ik deze oude ansicht tegenkwam werd ik terug in de tijd geworpen: Als klein manneke ging ik regelmatig aan de wachtlopende soldaat, hoogstwaarschijnlijk een dienstplichtig knaapje met donshaartjes op de bovenlip maar in mijn beleving destijds echter onveranderlijk een soort John Wayne, vragen of ik mijn bal terug mocht pakken. Die wilde ik als ik voor het huis van oma en opa ertegenover aan het voetballen was in mijn enthousiasme wel eens over het hek van de kazerne trappen….

Hartenheren

Van een van de vele wetenwaardigheden die Don Vitalski op zijn blog etaleert steek ik op dat in het kaartspel de hartenkoning de enige koning is die traditioneel géén snor draagt. Dát wilde ik natuurlijk even controleren, en te droes: het klopt! Onmiddellijk echter schoot mij te binnen dat ik in mijn studeerkamer een mooie oude stok Deutsche Heereskarte uit De Groote Oorlog bewaar. Die ook even nagezien, maar daarin klopt het niét: Wilhelm II, behalve keizer van Duitsland ook koning van Pruisen, fungeert hier als hartenkoning. Mét zijn parmantige snor!

Constateringen

Constateringen. Rusland valt ongevraagd Oekraïne, een soevereine staat, aan. Rusland wordt uitgesloten van deelname aan het Wereldkampioenschap voetbal. De Verenigde Staten van Noord-Amerika vallen ongevraagd Venezuela, een soevereine staat, aan. Ze vallen niet alleen Venezuela aan maar ook de soevereine staat Iran. De Verenigde Staten van Noord-Amerika worden niet uitgesloten van deelname aan het Wereldkampioenschap voetbal. 

Bevers station

Het bijvoeglijk naamwoord van Beveren is Bevers, waardoor ik in Oost-Vlaanderen al eens voor een Bevers station heb gestaan. Ontdekte nu dat zulks in Zwitserland ook kan, want ook van Bever in het Bergdal Oberengadin is het adjectief Bevers. Sterker: Tot 1943 luidde de officiële naam van de gemeente in het Duits zelfs Bevers. Tot zover dit Gemengd Bericht.

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2014/03/bevers-station.html

Uit de kast (CLXV): Anneke Brassinga

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat Wachtwoorden – Verzamelde gedichten van Anneke Brassinga (Bezige Bij, Amsterdam, 2015), waaruit ik bladzijde 125 met daarop Gras opensloeg:

Bezaaid met geluk de klinkervloer
waar ik kniel en in donker tast.
Het waterglas vloog uit mijn handen
alsof een god verscheen, op slag
verdween. Alles is nat; was dit
het blinkend gras en ik het kind
dat zocht een verloren vergroot-
glas, scherven nog niet lezen kon.

Geslaagde camouflage

Deze Messerschmidt Bf-109, in 1942 in de weer in Libye, werd ter vermomming behoorlijk primitief beschilderd maar dat leidde mijns inziens tot een geslaagde camouflage.

Het begint weer!

Na wat warmgedraai in kleinere rondes en wedstrijdjes in woestijnen begint deze zaterdag dan éindelijk het echte wielerseizoen weer met de Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne. Benieuwd wat voor straffe stoten we weer te zien zullen krijgen van krijgers als Mathieu van der Poel en Ben Healy, mannen die Veronic Booij Liewers voor Gemengde Berichten fotografeerde....

Gelukkig geen snorverbod (slot)

Nog iemand die blij is geweest dat er nimmer een wet is gekomen die het mannen verbiedt een knevel te laten groeien: de jonge Friedrich Nietschze.

Gelukkig geen snorverbod

Toen me dit plaatje voor het eerst onder ogen kwam was ik nog niet aan scheren toe, laat staan aan het kweken van een snor. Destijds stond ik er dus niet al te veel bij stil, maar nu ben ik toch blij dat zo’n wet er nooit gekomen is….

Waarachtige lengte

Leuk is ook de kleine expositie in de universiteitsbibliotheek van Het Ruusbroecgenootschap. Dat is het interdisciplinair onderzoeksinstituut voor de wetenschappelijke studie van de geschiedenis van de spiritualiteit in de Nederlanden. Er zijn onder meer interessante ex voto’s en relikwieën te zien, alsmede de zeekere en waarachtige lengte van onzen lieven Heere Jesu Christi, inzichtelijk getoond ‘op ware grootte’.

Prachtaanwinsten universiteitsbieb

In de bibliotheken van de Universiteit Antwerpen zijn momenteel enkele kleine maar fijne tentoonstellingen te kekijken, waaronder Vroeg geboekt: de Universiteit Antwerpen kreeg van een anonieme weldoener een uitzonderlijke schenking van 15e-eeuwse werken. Het gaat om een bijzondere collectie van 6 incunabelen, waarmee de collectie boeken die gedrukt zijn tussen 1450 en 1500 verdubbelt! Liefhebbers kunnen er onder meer Ab Urbe Condita van Titus Livius, gedrukt in 1493, en De deliciis sensibilibus Paradisi van Bartholomaeus Rimbertinus (1498) aanschouwen.

Oeps, schrijffoutje....

Een van de charmante eigenaardigheden van het ten onrechte veel te onbekende album Odessey and Oracle van The Zombies is dat het Odessey and Oracle heet en niet zoals de bedoeling was Odyssey and Oracle. De schrijffout die hoesontwerper Terry Quirk maakte werd pas ontdekt toen de hoes al gedrukt was, en maar zo gelaten….

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2019/12/vrienden.html

Welk een keurig rijtje

Je kunt van de voormalige Duitse Democratische Republiek zeggen wat je wilt, maar dat de autobezitters er geleerd kregen dat ze netjes moesten parkeren is wel het minste wat je er van kunt zeggen….

Bijna aaibaar (92)

 

Late voorrang

Kwam een archieffilmpje van de openbare omroep tegen over de invoering van de algemene voorrang van rechts in het verkeer, die op 1 december 1961 voor behoorlijk wat chaos zorgde. Het verbaasde me in hoge mate dat die voorrang in België toen pas werd ingevoerd. Ik dacht eigenlijk dat die er overal ‘altijd’ geweest was. Dat was niet zo. In Nederland kwam de algemene voorrang van rechts er in 1936, eerder dan in Duitsland waar hij op 1 januari 1938 van kracht werd. Het merkwaardige is dat het rechts ríjden in heel Duitsland pas officieel werd doorgevoerd op 17 maart 1939. In Frankrijk dan bestaat de priorité à droite al sedert 1793. Soms (maar slechts heel soms hoor) zijn ze er bijtijds bij in dat eigenaardige land.

Eérst uit laten plassen!

Voor ik de bibliotheek wilde verlaten moest ik nog even plassen en toen ik beneden in de bieb de hoek van het pissoir omsloeg stond daar al iemand pipi te doen: een agent in volle uitrusting dus met handboeien, revolver, matrak en de hele mikmak. Hij schoot in de lach toen ik zei dat ik nog nooit zo veilig geplast had en vertelde dat hij van zijn eerste patrouille ooit onthouden had dat je iemand die je wilt bekeuren voor wildplassen éérst uit moet laten plassen….

Indrukwekkend duo

Toch merkwaardig hoe goed je bepaalde dingen opslaat en onthoudt terwijl ze geen duidelijk nut hebben: tijdens de Olympische Winterspelen bezie ik met welgemeende bewondering de wonderschone oefeningen die de kunstschaats(t)ers op het ijs brengen. Nou weet ik dat Loena Hendrickx, een aardig meisje, een van de Belgische kunstschaatsers is maar voor de rest ken ik er werkelijk niet één naam van. Waarom kan ik dan nog probleemloos het succesvolle kunstschaatsduo uit mijn jonge jeugd benoemen? Hans Jürgen Bäumler en Marika Kilius moeten destijds een onuitwisbare indruk op de kleine Bertie Bevers hebben gemaakt….

Onbekende heldennamen

Gil Jourdan. Ric Hochet. Tif & Tondu. Achille Talon. Spirou & Fantasio. Gaston Lagaffe. Veel Nederlandse stripliefhebbers zullen onbekend zijn met deze namen van Belgische striphelden. In het Nederlands kennen ze die ongetwijfeld, want in vertaling heten ze respectievelijk namelijk Guus Slim, Rik Ringers, Baard & Kale, Olivier Blunder, Robbedoes & Kwabbernoot en Guust Flater. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Uitgestorven scheldwoord

Waarom weet ik niet maar ik moet opeens denken aan een uitgestorven ‘scheldwoord’ dat mijn opa me wel eens toewierp als ik in zijn ogen iets raars of ‘stouts’ had gedaan: “Vuilen bolsjewiek!”. Hij was van 1 december 1900 dus in zijn jonge jaren moet in die woelige tijden van de Russische revolutie bolsjewiek als serieus pejoratieve term vast en zeker brede ingang hebben gevonden. Je hoort nu nooit meer iemand voor bolsjewiek uitgemaakt worden.

Walscha

De stad Antwerpen eert weliswaar regelmatig haar literaire telgen met een standbeeld, maar aan het onderhoud daarvan wordt beduidend minder aandacht geschonken. Vooral van de geboorte- en sterfdata en van namen vallen geregeld cijfers en letters weg. Zo zijn er al heel wat leerlingen van het Sint-Ludgardisinstituut aan de Maarschalk Gérardstraat die niet beter weten dan dat de daar door Wilfried Pas vereeuwigde schrijver Gerard Walscha heet, en niet Gerard Walschap.