Nadat ze de achtervolging op een postkoets met veel dollars aan boord hebben
opgegeven vraagt boef Jack Elam aan bendeleider Charles Bronson: “Eh boss, I
was just wondering if this was a wise decision.” Bronson kijkt hem alleen maar
aan, en knalt hem vervolgens overhoop. Waarna hij de rest van zijn jongens
aankijkt en vraagt “Anyone else just wondering?” “No boss” klinkt het
unisono. Typisch staaltje van ontbreken van een overlegcultuur. Sinds lang Four
For Texas weer eens gezien. Niets bijzonders. Sterrenvehikel: Frank Sinatra.
Dean Martin. Ursula Andress. Anita Ekberg. En Bronson en Elam dus. En vooral:
weer een film waarnaar Sergio Leone knipoogde. Hij kende het genre western op
zijn duimpje. Charles Bronson speelde éérder mondharmonica dan in Once Upon
A Time In The West. In Vera Cruz namelijk, puike film uit 1953. En
Charles Bronson schoot Jack Elam éérder dood dan in Once Upon A Time In The
West. In deze Four For Texas dus, uit 1963. In Four For Texas
overigens ook een cameo van The Three Stooges (om wie ik als jongetje hartelijk
kon schaterlachen). Het is geen grootse cinema en zeker geen subtiele humor,
maar ook nu nog zit ik te grinniken om deze drie mafkezen:
.jpg)
.jpg)
