Wat popmuziek betreft heb ik altijd een voorkeur
voor de Britse gehad. Uit de Nieuwe Wereld wisten en weten veel minder
artiesten me te boeien. Ineens realiseer ik me wat daar vermoedelijk aan ten
grondslag ligt: beschaafde Europeanen van mijn generatie groeiden voor The
Beatles er waren op met Cliff Richard & The Shadows. Letterlijk álle
Europese gitaristen van enige betekenis, zélfs die van The Beatles, zeggen
zwaar beïnvloed te zijn door Hank B. Marvin en diens unieke geluid. Vermits The
Shadows nimmer succesvol zijn geweest aan de andere kant van de oceaan is er geen
Amerikaanse gitarist die zegt begonnen te zijn na het horen van Hank B. Marvin.
En dat heb ik daar waarschijnlijk altijd al aan af gehoord….
.jpeg)
.jpg)
