Al een nieuw bordje

Vanmorgen passeerde er nog een Tram 7 met het oude vertrouwde blauwe bordje Mortsel-Sint-Pietersvliet, en vanavond heeft die al een nieuw: Mortsel-Eilandje….

Nog even over de 7

Zolang wij hier wonen zijn alle tramlijnen uitgebreid ofwel van route veranderd. De laatst overgebleven oude lijn was de 7 die reed tussen Mortsel en de Sint-Pietersvliet en vice versa. Vanaf heden behoort de Sint-Pietersvliet als bestemming tot het verleden. Eilandje heet de nieuwe terminus. De tram stopt voortaan pal voor het MAS!

Tram 7 vanaf het water gezien

We maken graag gebruik van de Schelde, de nieuwe veerpont die de verbinding onderhoudt tussen Antwerpen Stad en Linkeroever. Vandaag rijdt Tram 7 voor het eerst naar het nieuwe eindpunt: de Bataviastraat bij het MAS. Vanaf de rivier zagen we de 7 voor het eerst verder noordwaarts rijden. Heb er voor de zekerheid wel een rode pijl naar gezet….

Rare vogels

Wat een rare vogels zijn er toch. Dat denk ik regelmatig bij de volières in de Zoo. Neem nu de Von der Decken tok (Tockus deckeni). Welk een merkwaardig schepsel. Het mannetje heeft een oranjerode snavel, het wijfje een zwarte. Of pak de vuurkopbaardvogel (Trachyphonus erythrocephalus). Wat een kleurrijk patroon heeft die!

Vervreemding

In veler ogen is de secularisering een zegen. Wat mij betreft is ze een verarming. Ondertussen zijn er legioenen opgegroeid zonder kennis van de bijbel. Gezonde, jonge lieden die oude kunst niet meer begrijpen omdat ze onbekend zijn met de symbolen en De Verhalen. Het is met de verwereldlijking zo rap gegaan dat ik me zelfs afvraag of De Jeugd Van Tegenwoordig de humor in een toch tamelijk recente film als Life of Brian eigenlijk nog wel snapt….

Het gaat snel

De aanleg van de Noorderlijn hier in Antwerpen verloopt voorspoedig. Er wordt ook in het bouwverlof doorgewerkt. Straks kun je met de tram verder noordwaarts. Op de Italiëlei zijn al sporen aangelegd.

Uit de kast (LXII): Dick Hillenius

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer Uit groeiende onwil om ooit nog ergens in veiligheid aan te komen van Dick Hillenius (De Arbeiderspers, Amsterdam, 1966), waaruit ik bladzijde 47 met Bede om ervaring opende:

Versprokkelende dame

beklopt de keien van de bleek

ergens moet toch de klopper van de wormen liggen

inhalende gebaren

de deksel van de bochel gretig kierend

o laat mijn stof tot stof

o grote stofzuiger

Ach....

Ik mis Zoeteke en Stefke nog regelmatig, zeker als ik weer eens wat foto’s van hen tegenkom. Toen Stef jong was dook hij op de vreemdste plaatsen op. Zo opende ik eens een keukenkastje waar hij in bleek te zitten. Hij was er in gesprongen zonder dat ik het merkte en had de boel tot ik het weer opende op zijn gemakje zitten besnuffelen. En Zoet zat graag in de la van mijn bureau-ministre zomaar een beetje te spinnen….

Mooie lettertypes (60)

Prototype

Natuurlijk weet ik best dat je niet mag generaliseren en dat heus niet alle Engelsen alléén maar witte bonen in tomatensaus tot zich nemen, dat niet álle Fransen met een alpino op hun hoofd een stokbrood onder hun oksels dragen en dat niet elke Nederlander op klompen ganse dagen haring loopt te happen. Maar toen mijn broer me deze foto, die hij bij Bear Lake in de Rocky Mountains maakte, stuurde zag ik wél onmiddellijk De Gemiddelde Amerikaan zoals ik mij die voorstel….

Leuke woorden

Aldicht, bombazijn, fep, gulk, oudegrootje, ventjager, wasverzachtervakje.

Retour

Vanaf vandaag maakt mijn gedicht Retour deel uit van Jef van Kempens Fleurs du mal:

http://fleursdumal.nl/mag/bert-bevers-gedicht-retour

101

Het lijkt wel een oude publiciteitsfoto van een filmacteur, maar deze opname toont ‘gewoon’ Jaap Bevers, vader van steller dezes. Hij zou vandaag 101 geworden zijn….

Baas boven baas

Er zijn er die nóg meer vakantie hebben, zo constateerde Danny Braem onderweg in ’t stad.

Lekker lang

Gesloten van 24 augustus tot en met 4 augustus. Da’s 49 weken. Ze verdienen daar goed de kost als ze zich met drie weken werken zo’n lange vakantie kunnen permitteren….

Oer

In het mooie Caermersklooster in het Patershol in Gent de schitterende tentoonstelling Oer – Vlaamse kunst 1880-1930 bekeken. Topwerken van topkunstenaars Frits Van den Berghe, George Minne, Constant Permeke, Gustave De Smet, Léon Spilliaert, Edgar Tytgat, Gustave Van de Woestijne en Rik Wouters. Plús machtige doeken van de door mij hevig bewonderde Emile Claus, James Ensor en Valerius De Saedeleer. De moeite waard!

https://www.oer.vlaanderen/nl?gclid=EAIaIQobChMIgrzMu8yp1QIVLrvtCh3oBwuuEAAYASAAEgLfYPD_BwE

Blij

Waarom juist weet ik niet, maar ik word altijd bevangen door een kinderlijke blijheid bij het aanschouwen van een fontein.

Tijdreizen bis

Het lijkt me fascinerend, een Teletijdmachine. Ik zou niet naar het oude Babylon, Egypte of de Middeleeuwen willen. Wel zou ik graag eens een tijdje mijn ogen de kost geven in het Duitsland van in het interbellum.

Tijdreizen

De professoren Einstein, Barabas en Miloch wisten dat je door de tijd kunt reizen. De twee laatstgenoemden vonden daarvoor zelfs een machine uit, maar jammer genoeg alleen in een strip (voor het eerst operationeel in respectievelijk het Suske en Wiske-avontuur De tuf-tuf-club uit 1952 en De valstrik, een belevenis van Philip Mortimer uit 1961).

Nil nove sub sole

Oorlogsdreiging, atoomgevaar, revoluties, bomaanslagen, rampen. Een greep uit het recente nieuws? Neen hoor, ook een dikke halve eeuw geleden beheersten die zaken het nieuws getuige het eerste plaatje uit De Valstrik. Dat is officieel een album uit de reeks avonturen van Blake en Mortimer, maar Blake komt hier verder amper in voor.

Das Abendland

Grappig hoe ‘wij’ hier in Europa menen dat we Het Westen zijn, das Abendland. Dat is natuurlijk wel zo maar zuiver technisch gesproken niet. Dublin, Lissabon, Londen, Madrid en Reykjavik zijn immers de enige Europese hoofdsteden die op het Westelijk Halfrond liggen. Al de rest (van Amsterdam over Brussel en Parijs naar Berlijn en Warschau en zo verder) ligt op het Oostelijk Halfrond….

Momentopname

De nabije cultuurdragers hic et nunc: Een tuin in de winter – Herinneringen aan Gerrit Kouwenaar van Anna Enquist, Kijk, het heeft gewaaid van Gerrit Kouwenaar, Electric Café van Kraftwerk en Heimat 2 – Chronik einer Jugend van Edgar Reitz.

Forse verandering

De grootte van het veld, de indeling daarvan en het aantal spelers waaruit de ploegen bestaan zijn ongewijzigd, maar toch heeft het voetbal in de loop van de tijd een forse verandering doorgemaakt. Nu bestaat een elftal veelal uit een keeper, vier verdedigers, drie middenvelders en drie aanvallers maar in 1930 was het (getuige deze illustratie) usance dat er een doelman, slechts twee verdedigers, drie middenvelders en niet minder dan….víjf aanvallers binnen de lijnen traden.

Reflectie

Het viel me nu pas op dat een van de buren in het gebouw naast het onze spiegelende ruiten heeft. De paardenkastanjes worden daarin mooi vierkant weerkaatst.

Geef ons heden....

Voor mijn verzameling boodschappenbriefjes Geef ons heden…. vind ik exemplaren in verschillende talen waaronder Aziatische, zoals op dit lijstje. Ik vermoed dat het Thai is, maar ik weet niet eens of het zo goed is geplaatst. Het kan best zijn dat ik het ondersteboven zette.

http://geefonsheden2.blogspot.be/

Cinema Trivia: Dömitz

Van dergelijke vervallen bioscoopjes word ik als zoon van een filmoperateur immer weemoedig. Hans Mellendijk fotografeerde dit prachtexemplaar in Dömitz, Mecklenburg-Vorpommern. Welk een mooi lettertype! Ontroerend hoe Inge Landgut vanaf die zwartwit foto passanten tegemoet blijft glimlachen. Inge speelde als kind mee in Fritz Langs meesterwerk M uit 1931, zij het in een wel heel kort rolletje. Ze vertolkte Elsie Beckmann:

https://www.youtube.com/watch?v=u3rWLm_PAbc

Een interessant weetje

Wat hebben Antoine de Saint-Exupéry, auteur van wereldberoemde boeken als Vol de nuit en Le petit prince, en zanger Iwan Rebroff gemeen? Rebroffs broer, zo steek ik op uit Joep Leerssens interessante boek Spiegelpaleis Europa – Europese cultuur als mythe en beeldvorming. Rebroff heette niet echt zo: zijn ware naam luidde Hans Rolf Rippert. En zijn oudere broer was Horst Rippert. Lang was onduidelijk wat er van De Saint Exupéry, behalve schrijver ook piloot, was geworden tot Horst Rippert bekende dat hij hem in 1944 als gevechtspiloot had neergehaald….

https://de.wikipedia.org/wiki/Horst_Rippert

Mooie lettertypes (59)

Gedrocht

In de politietoren aan Oudaan, waarvan momenteel na het zandstralen de steigers worden verwijderd, komen straks appartementen. Die gaan een mooi zicht over de stad bieden, maar wat blijft het gebouw van architect Renaat Braem toch een gedrocht. Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat er voor zo’n Fremdkörper ooit toestemming is verleend.

268 treden

Na zijn mooie zege in de Tour de France daar heeft Bauke Mollema ongetwijfeld zalig geslapen in Le Puy-en-Velay. Ook vandaag verblijft het peloton er omdat het rustdag is en ze mogen er nog een keer overnachten vermits het stadje morgen ook startplaats is. Het meest in het oog springend in Le Puy-en-Velay is de kapel van Saint-Laurent et Aiguilhe. Hoe ze die daar in 969 op die piek hebben gebouwd is me een raadsel. Ook vraag ik me af of het kerkje wel eens vol is, want je moet 268 in de rots uitgehouwen treden bestijgen om er te geraken. Aan liften deden ze in de tiende eeuw nog niet.

De enige plaats

Een fragmentje uit de Divina Comedia in een vertaling van J.J.L. ten Cate: Gelijk daar tussen Brugge en Cadzand / De Vlaming, vrezend voor’t geweld der baren, / Een dijk bouwt, tegen’t zeegeklot bestand…. Cadzand is de enige Nederlandse plaats die vermeld wordt in Dante’s meesterwerk. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Hier

De getalenteerde Mieke Robroeks was een van de artists in residence in De Torenkamer in Amsterdam. Daar realiseerde ze in een week tijd Hier, een bijzonder mooie aanvulling op haar verzameling animatiefilmpjes:

https://www.youtube.com/watch?v=YgQQTZt2ujU

Genese

Een van de nummers van The Beatles die vanaf het eerste moment dat ik ze hoorde diepe indruk op me maakten was beslist I am the walrus. Ontdekte op het wereldwijde web de genese van dit meesterwerk. Tik op YouTube maar eens I am the walrus recording session 1967 in.

De Schelde

De nieuwe veerpont heet toepasselijk Schelde (al had dat ook Scaldis kunnen zijn natuurlijk). De oversteek van linker- naar rechteroever of omgekeerd vergt amper vier minuten. Fantastische uitbreiding van het openbaar vervoer. En: helemaal gratis!

Onlogisch

Het Nederlands is moeilijk voor anderstaligen. Probeer die maar eens uit te leggen waarom we (het zijn twee woorden die ik zojuist vlak bij elkaar op eenzelfde pagina tegenkwam) vrijgezel uitspreken als vrijgezel en zijgevel als zijgevel….

Niet thuis

Ik ben naar het Binnenhof afgereisd om daar Mark Rutte te vragen of hij in de formatie eindelijk niet eens ernstig kon overwegen af te stappen van het benoemen van burgemeesters en hem erop te attenderen dat Nederland het enige land in West-Europa is waar dat gewoonte is, maar hij was niet thuis….

Merkwaardig

In Belgische gemeenten wordt de voorzitter van de grootste coalitiepartij quasi automatisch burgemeester. Ik vind het goed dat een burgermoeder of -vader politiek verankerd is in haar/zijn gemeente. Dat parachuteren van burgemeesters in Nederland zadelt mensen steevast met een eerste burger op om wie ze niet gevraagd hebben. Het zorgt ook voor merkwaardige situaties. Anno 2017 telt de joodse gemeenschap in Nederland zo’n 40.000 zielen. Maar voor de Tweede Wereldoorlog bestond van de Amsterdamse bevolking alleen al 10 procent uit joden, zo’n 79.000. Dat aantal was in 1945 gedecimeerd. Ineens was er na de oorlog een eerste joodse burgemeester, Ivo Samkalden. Vermoedelijk door een soort politieke hyperesthesie droegen er nadien nog drie jarenlang de ambtsketen: Wim Polak, Ed van Thijn en Job Cohen. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Fijn uitzicht

Na al die jaren geniet ik nog steeds van de stadse drukte waarop we zicht hebben. Van geluidsoverlast is gelukkig geen sprake dankzij de fijne dubbele beglazing.

Stilleven

Stilleven met ananas, Carte de l’Europe divisée dans ses principaux etats subdivisés en leurs principales provinces, vulpen en witte druiven.

Een andere lezer

Kreeg een mailtje van de bibliotheek dat de uitleentermijn van de boeken die ik er meenam bijna verlopen is maar die kan ik (o wonderen van de Moderne Tijd) verlengen via de  website. Dat ging gesmeerd, maar bij Gedichte van Hugo von Hofmannsthal (die ik speciaal had moeten bestellen: de in 1922 bij de Insel Verlag te Leipzig verschenen uitgave bevindt zich normaliter namelijk in de zogenaamde achtergrondcollectie) kreeg ik de melding dat verlengen niet mogelijk was omdat een andere lezer deze titel reserveerde. Wel, dát leek me sterk. Vermoedelijk zou ík in de computer die ‘andere lezer’ blijken. Het is toch quasi onmogelijk dat 95 jaar na verschijnen twee verschillende mensen in Antwerpen ineens die bundel van Von Hofmannsthal willen lezen? Navraag leerde dat ik gelijk had. Bibliotheken heetten in het begin van de vorige eeuw overigens Stedelijke volksboekerijen.