In beweging

Ik kom graag in de Maasstad. Ik vind haar en haar bevolking veel aangenamer dan de Nederlandse hoofdstad en dier inwoners. Telkenmale bevalt me het contrast tussen de traditionele bebouwing op het Noordereiland en de hoogbouw aan Boompjes daarachter bijzonder. Rotterdam blijft zichtbaar in beweging.

Eldorado

Rotterdam is en blijft een eldorado voor architecten. Wat een wonderlijke aanblik biedt vanaf de Willemsburg dit bizarre ensemble. Nieuw is daar de Markthal, een reusachtige halve pijp waarin allerhande drank en voedsel te koop is. Het plafond ervan is van een interessante schildering voorzien. Eromheen bevinden zich appartementen. 

Trouwe kauwen

Kauwtjes brengen de nacht door in grote groepen, maar niet zomaar kriskras door elkaar. Je kunt bij valavond goed zien dat het trouwe vogels zijn: ze zijn levenslang monogaam, en nemen hun plaats in de bomen netjes stelletje na stelletje in….

Op Fleurs du mal

Ondertussen toch al een mooie collectie van mijn gedichten die op Fleurs du mal verschenen is:

http://fleursdumal.nl/mag/category/poetry-library/modern-poetry/bert-bevers

Leuke woorden

Bevertien, flerecijn, gerstoogst, kraakporselein, oortjeskoers, scheerling, zonnebloempittenpasta.

Cinema Trivia: Rumpelstilzchen

Ondertussen zijn er al hele generaties opgegroeid met veramerikaniseerde versies ervan, maar ik blijf vinden dat sprookjes Europees zijn. Amuseerde me met de in tempera suspecto (want 1940) gedraaide verfilming die Alf Zengerling maakte van Rumpelstilzchen. Een beetje statisch, maar ontspannend wanneer je er met kinderogen naar probeert te kijken:

https://www.youtube.com/watch?v=VgUBgYMqdCk

Ouderwetsch

Het is aardig dat er in de stad minstens één zo’n klassieke abri is gehandhaafd, hier aan de Komedieplaats. Ik heb er eigenlijk nog nooit iemand ín gezien….

Muzikale poes

Geweldig, die Pief! Wat een aardig filmpje op sMelssleMs:

https://smelsslems.blogspot.be/2017/03/pief.html

Aflossing door de jaren heen

Vond een oude Tabel van intresten en aflossing. Destijds keurig uitgetikt door een penningmeester wiens naam in de mist der tijden vergleden is en die nog geen vermoeden had dat er in 1914 een Wereldoorlog uit zou breken, in 1929 een wereldwijde depressie en in 1939 nog een Wereldoorlog. In 1912 staat er voor 35.000 frank schuld, in 1951 zou dat nog slechts 1.000 zijn….

Voorzichtig!

Kinderen werden in en na de Groote Oorlog gewaarschuwd voor het Gevaar der ontplofbare voorwerpen. Pas op: ook anno 2017 gaan boeren in de Westhoek zeer voorzichtig te werk want er worden nóg obussen aangetroffen….

Stevige namen

Sedert hun land lid is van de Europese Unie is het aantal Polen in onze gewesten merkbaar toegenomen. In Antwerpen is er alleszins een grote gemeenschap. Behalve een welhaast onwankelbaar katholiek geloof brengen ze ook hun bieren mee. Amstel en Heineken klinken maar slapjes in vergelijking met stoere namen als Tatra, Tyskie, Žywiec en Žubr….

Uit de kast (LVII): Hans Mellendijk

Ditmaal pakte ik, terwijl ik met de ogen toe voor de bundelkast stond, Lumen van Hans Mellendijk (Lightning Source, Varsseveld, 2016) van een plank. Daaruit bladerde ik ‘blind’ bladzijde 3 tevoorschijn, met daarop Marsorde:

Geen erosie van koolzuurlawines

overstromende colaglazen,

maar spectroscopisch pekelwater.

Per pixel gemeten vuurwerk. Dat is

curieus ja heus ook inderdaad

magnesium- en natriumperchloraat.

Marsorder “Nu op naar Mount Sharp!”

Snij de ijspudding maar aan.

Mooie lettertypes (48)

Onderwijl in 't Krabbegat

Zij die geen benul van carnaval hebben moeten weten dat het in mijn geboortestad Bergen op Zoom (dezer dagen ’t Krabbegat) heus een grote eer is indien je opduikt op een praalwagen. BC Variant bouwde Rommetom de Dikke Bòòm. Daarop was mijn gedicht Dikke boom te lezen, en op de wagen prijkte – compleet met vlinderdas - zelfs een grote bever! Goed gedaan, manne! Het gevaarte trok deze dinsdag door de stad als nummer 26 van de optocht. Op de foto onderaan de originele versie van mijn roestvrijstalen vers.

Zelfde plek

1952. Mijn moeder zaliger als jonge blom, door mijn vader gefotografeerd toen ze verkering hadden. In Antwerpen. Ik dacht dat ze op de De Keyserlei stond, maar volgens een bevriende deskundige Antwerpenaar stond ze (ongeveer op de plaats van de foto hieronder) op de Schoenmarkt, met de blik op het bisschoppelijk paleis.

Te droes!

Welk een charmant fragment heeft Leen Huet op haar immer lezenswaardige blog nu toch weer op weten te duikelen uit de oude doos:

https://leenhuet.be/2017/02/21/__trashed/

Koffie uit den vreemde

Wie had dat nou kunnen denken? Brazilië, ’s werelds grootste koffieproducent, kan momenteel door tegenvallende oogsten niet voldoen aan de binnenlandse vraag en moet voor het eerst in de geschiedenis koffie ímporteren. Er is een miljoen zakken bij Vietnam besteld. Ga The Coffee Song van Frank Sinatra eens draaien: Way down among Brazilians, Coffee beans grow by the billions, So they’ve got to find those extra cups to fill. They’ve got an awful lot of coffee in Brasil….

Serra da Capivara

Een van mijn favoriete televisieprogramma’s, Terra X van de ZDF, had een mooie uitzending over een grote archeologische ontdekking. Sinds de dertiger jaren namen wetenschappers aan dat de eerste mensen zo’n 12.000 jaar geleden Amerika betraden vanuit Azië over de Beringstraat die toen was drooggevallen. In de Serra da Capivara in Brazilië is nu de site Pedra Furada ontdekt, waar vastgesteld is dat daar al 30.000 jaar geleden mensen woonden. Er zijn schitterende prehistorische grotschilderingen (“Die Site ist das Louvre Südamerikas.”) aangetroffen.

Nieuwe buren

Er zijn in de nieuwe complexen achter ons al mensen komen wonen. Het ziet er, vooral bij avondval, wel knus uit. We krijgen in elk geval heel wat nieuwe buren.

Mmmm....

Van een It giet aon was er ook dit jaar weer geen sprake, maar het wielrennen trekt zich nergens iets van aan. Heute geht’s los. Met de tot een WorldTour-wedstrijd opgewaardeerde Omloop Het Nieuwsblad gaat vanmiddag het échte koersseizoen van start!

Krop

En dan denk je dat je vanuit je lege huis wel weer ‘gewoon’ een wandelingetje kunt maken, en dan ga je naar het postkantoor, en dan vraagt de loketjuffrouw wat voor zegels je wilt, en dan zeg je dat het je niet uitmaakt, en dan overhandigt ze je zo’n velletje. Of: hoe je bij De Post zomaar ineens een krop in je keel kunt krijgen....

Het kán wel....

Erger me aan de hardnekkigheid waarmee de negentien gemeenten in het Brussels Gewest weigeren betere (of eigenlijk: überhaupt) bestuurbaarheid te bewerkstelligen. Denk daar weer eens aan bij het zien van deze oude kaart van de provincie Antwerpen. Doelmatige samenvoegingen kúnnen wel: de stad Antwerpen loopt nu van Wilrijk en Hoboken over Borgerhout, Deurne, Merxem en Lillo tot aan de Nederlandse grens.

17 jaar geleden

17 jaar geleden zag Stef er zo uit. Hij was een echte babbelkous. Zijn moeder was een Siamees, daar had hij dat van. Hij had een behoorlijk uitgebreide vocabulaire. Ik hoorde aan zijn geluid of de deur open moest, of hij wilde eten, of hij wilde spelen, of de lamp naast de bank uit mocht (hij had er een hekel aan in het licht daarvan te slapen). En áltijd als ik de kamer binnenkwam (of ik nu opstond, terugkeerde van boodschappen doen of van gewoon even naar de wc) begroette hij me hartelijk. Het is nu zó stil in huis….

I.M. Stefke (2000-2017)

Vanmiddag, nota bene op de sterfdag van mijn vader beatae memoriae, heeft onze Stef zijn laatste adem uitgeblazen. Hij is zeventien jaar lang een superlieve huisgenoot geweest. Wat zullen we hem missen. Hij was al een tijdje aan het sukkelen, maar onze Wonderpoes trok zich telkens weer op gang. Gistermiddag wankelde hij door het ganse huis, als om er afscheid van te nemen. Hij was zelfs nog even op het terras. Het motregende. Blij dat ik de voetzooltjes die hij op de drempel stempelde onmiddellijk fotografeerde, want na een paar seconden waren ze al weg….

Leuke woorden

Kafferkraal, gluntuttel, honderderlei, parallelklas, rugsproeier, spalier, vlint.

Cinema Trivia: Het betere jatwerk

Even een hoekje uit de filmgeschiedenis afstoffen, omdat het me ineens weer eens irriteert hoe vaak de Amerikanen goeie sier maken met andermans ideeën, daar vaak iets platters van maken maar er dikwijls ook veel succesvoller mee zijn. Massimo Girotti. Ooit van gehoord? Waarschijnlijk niet. Maar de naam Kirk Douglas doet waarschijnlijk bij iedereen een belletje rinkelen. De meesten krijgen er een beeld bij voor ogen van een man met een kuiltje in zijn kin, en denken er ook maar gelijk zijn vertolking van Spartacus bij. Mag. Absoluut geen onaardige film, en hoe dan ook stevig in de markt en het collectief geheugen gezet. Maar Stanley Kubrick blikte Spartacus wel pas in 1960 in. Reeds in 1952 (acht jaar eerder dus) echter, en dat wil ik gewoon maar even kwijt, draaide Riccardo Freda al een versie van Spartacus. Met Massimo Girotti, die een uitstekend acteur was, in de titelrol. Italianen waren goed in ‘sandalenfilms’, de peplums. Tik op YouTube Massimo Girotti + Spartacus maar in, en u kunt zien waar Douglas (die dit jaar deo volente overigens 101 wordt) destijds de mosterd haalde.

Ze kunnen alles

Ze kunnen tegenwoordig zelfs pindakaas zonder pinda’s maken! Fijn voor mensen die last hebben van een notenallergie (en dat zijn er blijkbaar nogal wat). Hoofdbestanddeel schijnt zonnebloempittenpasta te zijn.

Mooie lettertypes (47)

A propos

Nu ik erover nadenk: zouden er nog mensen zijn die een fotoautomaat gebrúiken? Quasi iedereen heeft tegenwoordig toch een camera in de eigen telefoon? Zijn die dingen niet net zo overbodig geworden als praatpalen?

Ah, Amélie....

Toen ik deze monteur aan het werk zag in die photomaton moest ik natuurlijk onmiddellijk denken aan de charmante film Le fabuleux destin d’Amélie Poulain. Heb die zojuist maar weer eens uit de kast gehaald….

Het vordert gestaag

Het vergt natuurlijk de nodige omleidingen, maar het werk aan de ondertunneling van de Frankrijklei vordert gestaag. Hier de situatie voor de Opera.

Anders

Grappig hoe anders lente in verschillende talen klinkt: pruzhina (Bulgaars), forår (Deens), Frühling (Duits), Spring (Engels), printemps (Frans), ánoixi (Grieks), primavera (Italiaans, Spaans en Portugees), vår (Noors en Zweeds), wiosna (Pools), pomlad (Sloveens), jaro (Tsjechisch) en vesna (Russisch). Tot zover dit Gemengd Bericht.

Daar komt ze....

Ja hoor: ze is in zicht, de vroege lente. Van 0 naar 14 graden op twee dagen tijd, het lijkt me onloochenbaar….

Mooi haar

Zat op de tram achter een chocoladekleurig meisje met een indrukwekkend kapsel. Wat een werk moet het zijn om steeds die vlechtjes te draaien….

Momentopname

Op tafel nabij: Heimat 1 – Eine Deutsche Chronik van Edgar Reitz, Soir, dit-elle van Trio Mediaeval, Velden van weleer – Reisgids naar de Eerste Wereldoorlog van Chrisje en Kees Brants en Ach bot, je sprookje loopt slecht af van Günter Grass.

Niet inheems

Nou dacht ik toch altijd dat de bloemkool een inheemse groente was, eigen aan de eerder frisse klimatologische omstandigheden van onze gewesten, maar neen: de bloemkool is in de middeleeuwen door Arabieren uit Azië naar Europa gebracht.

Mooie lettertypes (46)

Buiten de lijntjes

In dit kinderdagverblijf heten ze vrije geesten in spe welkom: hier mag je buiten de lijntjes kleuren….

Komische humor

Gelieve de bouwvakkers niet te voederen. Dank u. Het wordt mij warm te moede als ik op straat dergelijke eenvoudige maar smakelijke komische humor passeer….

Niet schuw

De merels die in de klimop op de cour leven zijn absoluut niet schuw. Nu keek het vrouwtje me nieuwsgierig aan. Het mannetje vliegt zelfs af en toe ons terrasje op. Zeker des winters, wanneer hij echt om eten komt vrágen (zie onder). Ik vraag me af of hij me herkent. Het zóu kunnen, want ik stak zojuist op dat merels wel twintig jaar kunnen worden.

Meer dan 170

Amsterdam heeft er nog net iets meer, maar Antwerpen herbergt minstens 170 nationaliteiten. Naar het schijnt zijn dat er zelfs meer dan in New York.

Uit de kast (LVI): Marcel Obiak

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer Een eeuwig eind van Marcel Obiak (Poëziecentrum, Gent, 2008), waaruit ik nota bene (op bladzijde 7) een van mijn favoriete strofen opsla:

Alleen het oog vermag, is het gegund de wereld

in bezit te nemen. Het bevrijdt het ego van het lijf,

vormt het bruggetje waarover de ziel verhuist als

een ezeltje dat door een plotselinge klaarte stapt.

Bedrijfsauto?

Mijn broer dacht even dat ik als dichter commercieel was gegaan, maar herinnerde zich bijtijds dat ik helemaal geen rijbewijs heb….