Dol

Ik ben dol op voor de goegemeente lichtelijk wereldvreemde figuren als Abbaloog Jean-Marie Rotiez. Ik lees een van zijn ‘weetjes’: in 1976 stootte Abba’s Mamma mia in Engeland Queen’s Bohemian Rhapsody van de eerste plaats van de hitparade. Het is een unicum gebleven dat in een nummer 1-hit Mamma mia klonk, en in de daarop volgende nummer 1 óók. Bedankt voor deze informatie Jean-Marie! 

Nog steeds actueel

Sommige historische uitspraken zijn niet alleen bijzonder treffend, maar ook nog immer actueel. Zoals deze van Franklink Delano Roosevelt:  In politics, nothing happens by accident. If it happens, you can bet it was planned that way.

Coeur de boeuf

Ik wist helemaal niet dat er een dérgelijk kleurverschil bestond tussen twee soorten tomaten. En eigenlijk ook niet dat een van de twee coeur de boeuf, runderhart, heet. Bij de Delhaize in elk geval. (Aanvulling om 20.15 uur) Christina Guirlande, een van mijn trouwe lezeressen, laat weten hoe enthousiast zij over de coeur de boeuf is en dat die wat weggestopt linksboven op de foto te zien is. Omdat ik niet echt bekend ben met het tomaatwezen had ik me geöriënteerd op het prijskaartje met de naam erop en abusievelijk verondersteld dat die donkere exemplaren 'runderhart' waren.... 

Voor onze ogen

In galerie shōō’bĭl’ aan de Waalsekaai 21/22 in Antwerpen, zo’n beetje naast het MUHKA, is (op een duotentoonstelling met Jef Gysen) tot 26 juni weer eens werk van Bert Timmermans (met wie ik de blog www.timmervers.blogspot.com maakte) te zien. Helemaal op mijn honger hoefde ik niet te blijven zitten omdat ik kan bladeren in zijn boek Exorcising The Metropolis, maar het is prettig met je neus op zijn fijne collages te kunnen staan. Zijn versplinter(en)de en verscheur(en)de blik op de geschiedenis die zich doorlopend voor onze ogen (ver)vormt blijft zeer de moeite waard. En de galerie is een aangename.

www.shoobil.com

OMG

Ik vind het opvallend dat je de laatste jaren ondanks de secularisering steeds vaker de naam van God genoemd hoort worden, echter amper in passend verband maar in de ergerlijke stoplap O My God. De OMG hoor je slag om slinger uit de mond van lieden aan wie je op een kilometer afstand kunt zién dat ze nooit een kerk van binnen hebben bekeken, of er toch in elk geval geen flauw idee van hebben wie ze aanroepen.

Klein maar fijn

Amper 11 bij 19 centimeter. Groter is het paneeltje niet, een fijne kleine marine die we op een rommelmarkt vonden. Ik geloof dat we er € 0,75 voor betaalden. Geschilderd op de achterkant van een deksel van een sigarendoos of iets dergelijks. Op een wonderlijke manier begin ik het ding steeds mooier te vinden. Het is absoluut met liefde gekonterfeit, dat zie je er aan af.

Cinema Navelpluis: Onverzadigbaar

 

Geen opscheppers

Hoewel een aantal van de voetballers uit het vorige Gemengd Bericht geen wereldkampioen werd zou er vermits ze allemáál scoorden in een WK-finale over het maken van doelpunten niet veel gesnoefd worden. Toch zijn er een paar die dat wat mij betreft wel zouden mogen: Sir Geoff Hurst (op de foto rechts) en Kylian Mbappé bijvoorbeeld, omdat zij (in respectievelijk 1966 en 2022) een hattrick scoorden. Of Paul Breitner, Zinédine Zidane en Kylian Mbappé die ieder (in respectievelijk 1974 en 1982, 1998 en 2006 en 2018 en 2022) in twéé WK-finales het net wisten te vinden.

Een select gezelschap

Er lopen op deze aardbol niet veel mannen rond die kunnen zeggen dat ze gescoord hebben in een finale van het WK voetbal. 29 om precies te zijn: Amarildo Tavares da Silveira (83, foto), Sir Geoff Hurst (82), Wolfgang Weber (82), Gérson de Oliviera Nunes (83), Jairzinho Ventura Filho (79), Roberto Boninsegna (80), Paul Breitner (72), Johan Neeskens (72), Mario Kempes (69), Ricardo Bertoni (69), Marco Tardelli (69), Allesandro Altobelli (68), Jorge Valdano (69), Jorge Burruchaga (61), Karl-Heinz Rummenigge (68), Rudolf Rudi Völler (64), Zinédine Zidane (51), Emmanuel Petit (53), Ronaldo (de enige echte) Luis Nazário de Lima (47), Marco Materazzi (50), Andrès Iniesta (40), Mario Götze (31), Ivan Perisic (35), Mario Mandžukić (38), Antoine Griezmann (33), Paul Pogba (31) Kylian Mbappé (25), Lionel Messi (37) en Angel Di Maria (36). Eigenlijk zou de FIFA die mannen eens bijeen moeten zetten voor een groepsportret, alle 29 in hun finale-uitrusting. Wát een kick moet dat toch geven om voor de ogen van de halve wereld een doelpunt te maken….

Bijna aaibaar (71)

 

Voor de volledigheid

Voor de volledigheid wilde ik dan natuurlijk ook nog even nagaan of er zich langs de Belgische linie nog meer grensoverschrijdende plaatsen bevinden. Jawel hoor. Martelange (op de foto rechts België en links Luxemburg), Erquelinnes / Jeumont, Quiévrain / Quiévrechain, Herzeeuw / Beaulieu, Moeskroen / Tourcoing, Rekkem / Neuville en Ferrain, Menen / Halluin, Wervik / Wervicq-Sud en Komen / Comines.

Over de grenzen

Vermits Putte midden tussen ‘onze’ steden Bergen op Zoom en Antwerpen pal op de grens ligt weten we van oudsher niet beter dan dat het dorp letterlijk doorsneden wordt door de landscheiding. Eens nagekeken of er nog meer van dergelijke nederzettingen zijn waar vroeger de grenspaal omhoog moest om doorgang te krijgen. Dat blijken er niet veel te zijn. In Zeeuws-Vlaanderen zet Eede zich voort voorbij de landpalen. Dat geldt ook voor Koewacht, voor Clinge/De Klinge en Nieuw Namen/Kieldrecht. Maar dan moet je al helemaal naar Kerkrade/Herzogenrath. En voor zover ik na heb kunnen gaan heeft Nederland dan op de grens alleen nog een overvloeiing in Dinxperlo dat organisch overgaat in Süderwick. Ze hebben daar zelfs al een gemeenschappelijke politie/Polizei, en een aardig naambordje met daarop Dinxperwick.

Verdwijnende vorsten

Er zijn steeds meer eurobiljetten met daarop de handtekening van Christine Lagarde, en die met de signatuur van Mario Draghi nemen gestaag in aantal af. Zo lang hebben we de € nou ook weer niet, maar nu al zie je ook al aan de munt hoe de tijd onverbiddelijk voortschrijdt: in mijn beurs viel het me zojuist op dat er drie geldstukken in zaten met reeds verdwenen vorsten op de revers: Albert II, Beatrix en Juan Carlos….

Eerste auto

Al heeft dat lang zo geleken zijn wij niet de enigen die geen auto rijden (Ik heb zelfs nooit een rijbewijs genomen). In de stad kun je ook amper iets met een wagen. Met bus, fiets, metro, tram en/of voeten ben je rapper. In elk geval zie je meer en meer  jonge mensen die dat ook in de gaten hebben en daar naar leven, én niet te beroerd zijn om daarvoor uit te komen….

Gesproken portret

In een vitrine in het Fotomuseum zag ik een intrigerende brochure: Handboekje van Het Gesproken Portret volgens de werkwijze van den heer Bertillon leeraar aan de Politieschool te Parijs door Edouard Coopman, eerste adjunkt [sic] commissaris van politie te Antwerpen. Een ‘gesproken portret’ of ‘beschrijvend signalement’ was een vakterm in het politiewezen. Ik zou dat boekje wel eens willen bekijken.

Cinema Navelpluis: Rondgang

 

Anders ogende seksen

In Jan Rodts’ mooie De slimste vogelgids keek ik eens na van hoeveel broedvogels in België en Nederland het mannetje en het vrouwtje er verschillend uitzien. Van de 192 inheemse soorten zien beide geslachten er in 143 gevallen hetzelfde uit. Maakt 49 vogels waarvan de seksen anders ogen, en wel: baardman, beflijster, blauwborst, blauwe kiekendief, bonte vliegenvanger, brilduiker, bruine kiekendief, eider, fazant, gekraagde en zwarte roodstaart, geelgors, gele kwikstaart, goudvink, grauwe kiekendief, grauwe klauwier, grijskopspecht, groenling, hazelhoen, huismus, kemphaan, kneu, koekoek, korhoen, krakeend, krooneend, kruisbek, kuifeend, merel, paap, pijlstaart, roodborsttapuit, rietgors, roodmus (op de foto het mannetje daarvan), sijs, slobeend, smient, sperwer, strandplevier, tafeleend, tapuit, torenvalk, vink, wielewaal, wilde eend, wintertaling, woudaap, zaagbek en zomertaling. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Poezen vragen geduld....

Hoewel de laatste jaren het aantal cafés overal, ja zelfs in Antwerpen, gestaag afneemt zijn er toch ook altijd wel weer ondernemers die menen een niche ontdekt te hebben. Zoals de stichters van het Cat Café aan de Sint Katelijnevest. Wie daar in felien gezelschap een koffietje wil gaan drinken moet geduld betrachten: vrijwel altijd staat er een rij op kopjes wachtenden….

Cinema Trivia: Anonieme filmster

Onmiddellijk herken ik de sergeant in Smoke Signal: hij is een van de drie mannen aan het station in High Noon. Lee Van Cleef en….ja, hoe heten die andere twee eigenlijk? Hij is ook degene die in The Magnificent Seven messenwerper James Coburn uitdaagt. Voorts zie ik zo zijn gezicht voor mij in Shotgun, 20.000 Leagues Under The Sea en From Here To Eternity. Voorts was hij te zien in televisiereeksen als Perry Mason, Zorro en Have Gun, Will Travel. Altijd in kleinere rollen, dat wel. Het betreft Robert Wilke (1914-1989). Een veelgevraagd acteur, maar de facto anoniem. O ja, die derde boef in High Noon was Sheb Wooley (1921-2003), die in de Verenigde Staten bekender werd als zanger dan als acteur.

Momentopname

De cultuurdragers die zich momenteel in mijn onmiddellijke nabijheid bevinden zijn Hans Baluschek van Günter Meißner, Chamber Symphony No. 2 van Arnold Schoenberg, Betoverende stilte – Caspar David Friedrichs reis door de tijd van Florian Illies en La famiglia van Ettore Scola.

Lonkend naar de bliksem

Donkere luchten doen me soms ornamenten zien waar ik normaliter aan voorbijloop. “Kom maar op met die bliksem!” lijkt dit beeld op de Meir uit te stralen. Zouden die bliksemschichten trouwens ook als bliksemafleider fungeren?

Slechts twee kunnen

Op zoek naar iets anders in de Van Dale zie ik dat mijn twaalfde druk van het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal niets is voor hedendaagse genderfluïden en andere nonbinairen. Die kent namelijk slechts twee geslachten: sekse (v.; -n) [<Fr. sexe], 1. kunne, natuurlijke geslacht: personen van beiderlei sekse. Bij geslacht staat onder meer kunne, sekse: het andere geslacht en bij kunne is er ook sprake van van beiderlei kunne en de mannelijke of de vrouwelijke kunne. Wordt dat in latere drukken ‘gemoderniseerd’?

Uit de kast (CXLIII): Armando

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat Dagboek van een dader van Armando (Uitgeverij Tango, Leiden, 1973), waaruit ik 28 juli opensloeg:

Krijgslieden, gegroet.
Zij glinsteren van verre.
Zij hebben dikke benen
en een gulzig hoofd. En wat zijn
ze nalatig. Het doet mij even
vrezen.
Daar gaan ze weer. Ja, de Tijd
lacht, dat zie ik wel.

INRI

Als katholiek ken ik de Bijbel, in tegenstelling tot de gemiddelde protestantse medemens, niet van buiten. Daardoor kom ik af en toe dingen voor het eerst tegen. Dat INRI, de tekst op het aan Jezus’ kruis aangebrachte bordje, een afkorting is van Iesus Nazarenus Rex Iudeaorum (Jezus van Nazareth, koning der joden), wist ik. Maar in Johannes 19:19-20 lees ik dat het opschrift er stond ‘in het Hebreeuws, in het Latijn en in het Grieks’. Dat wist ik niet. Even nagezocht: in het Hebreeuws was het ישוע הנצרי מלך היהודים (Jeshua Hanozri Melech Hajehudim), in het Grieks Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων (Iesous ho Nazoraios ho Basileus toon Ioudaion).

Leuke woorden

Bombazijn, dagbroer, foezel, heulenteer, inpik, kookveldafzuigsysteem, ophakkertje, rister, spats, twijnder, veite, weegscheet, zuchting.

Stop er nog een!

Voor mijn jongere lezers: in vroeger dagen mocht er nog worden gerookt. Rokers werden niet als debiele paria’s beschouwd, maar verenigden zich gewoon vrolijk. Zoals in Mechelen in ‘rookersclub’ Stop er nog een. Wie in zo’n vereniging het langst een pijp kon laten roken haalde zelfs de pers! Zoals Guusje Verelst die anderhalf uur aan één pijpje wist te lurken.

Goede aanleiding

Mijn kameraad Albert Hagenaars toonde me de monoprint die ik hem vorige eeuw ten geschenke deed. Lang niet gezien. Ben er nog immer content over. Goede aanleiding om de aandacht weer eens te vestigen op de Galleria Credenza:

https://galleriacredenza.blogspot.com/

Bijna vergeten

We zijn onderhand zo gewend geraakt aan onze moderne tekstverwerkers dat we wel eens willen vergeten hoe we vroeger werkten. Dat we een blad in de machine moesten draaien, dat we aan het eind van de regel naar de volgende moesten schakelen, dat op zeker moment het inktlint – tweekleurig of niet – op was en vervangen moest worden. Dat kwam me weer helder voor de geest toen ik op een rommelmarkt zag dat iemand, een jónger iemand, aan de verkoper vroeg hoe zo’n ding eigenlijk werkt….

Afstotelijke wijken

Echt bij-zon-der afstotelijk vinden we in Nederland de vinex-wijken, die de ontwerpers lijken afgekeken te hebben van die uniforme Amerikaanse voorstadswijken. Het is vooral die eenvormigheid die wij gruwelijk vinden. Geertje zei het treffend: “Je moet er een vlag aan je huis hangen om te kunnen herkennen waar je woont.”

Antwerpen in de Ardennen

In de voor het overige meeslepende reeks World Without End geeft regisseur Michael Caton-Jones blijk van geografische onnauwkeurigheid: de Engelse koning Edward III trekt ten strijde tegen Frankrijk, en probeert en passant in de Lage Landen bondgenoten en huurlingen te vinden. Dat deel van de serie vangt aan met een beeld van zijn legerkamp in een Ardennenachtig landschap. De ondertiteling: One Year Later, Antwerp, 1334….Nérgens in Antwerpen zijn er zulke heuvels (en die waren er in de veertiende eeuw evenmin)….

Momentopname

De nabije cultuurdragers zijn hic et nunc Andere richtingen van Frederik Lucien De Laere, Babylon Berlin Staffel 1-4 van Tom Tykwer, Achiem von Borries en Henk Handloegten, Een hand, een ster van Pol Le Roy en Black Sea van XTC.

Alleen oude kranten

Ik vraag me af of ze daar op nummer 113 vroeger vitrage en overgordijnen verkochten, of dat ze van plan zijn dat nog te gáán doen. Feit is in elk geval dat de etalages ondanks de wervende mededelingen VITRAGE en OVERGORDIJNEN momenteel alleen oude kranten tonen….

"Zwaai even, Uwe Heiligheid!"

Om het omhelzen van Moderne Tijden staan ze niet echt bekend, maar toch werkten reeds vanaf 1878 de pausen mee aan hun cinematografische registratie. Franciscus is daaraan gewend, het Vaticaan heeft zelfs een eigen station dat zelfs online dagdagelijks uitzendt. Maar voor Leo XIII, die van Rerum Novarum, was film in 1878 nog geen vanzelfsprekendheid. “Zwaai even, Uwe Heiligheid!” heeft de cameraman van dienst, tuk op ‘actie’ op zijn celluloid, hem vermoedelijk toegeroepen. Het werd geen zwaaien, maar zegenen. Op het wereldwijde web is een aardig verzamelingetje te vinden waarop alle pausen sinds Leo XIII bewegend te zien zijn. Aanschouw de bewegende Pius X, Benedictus XV, Pius XI, Pius XII, Johannes XXIII, Paulus VI, Johannes Paulus I, Johannes Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus:

https://www.youtube.com/watch?v=hhnLM7RAeqo

Achter de oren

Jonge mensen moeten zich bij het bekijken van oudere films en televisieseries waarschijnlijk regelmatig achter de oren krabben. Wanneer ze bijvoorbeeld zien hoe iemand op straat stopt bij een glazen huisje, daarin muntjes in een gleuf steekt, dan met zijn vinger een draaischijfje in beweging zet en vervolgens een soort koptelefoon met een gekrulde draad daaraan tegen zijn oor zet.

Van D en B naar K en W

Van de 9-letterige oplossing in het kruiswoordraadsel dat ik aan het invullen was had ik ROO..ORST. Om verder te kunnen vulde ik als vogelliefhebber in de puzzel de D en B in omdat ik meende dat gezocht werd naar roodborst. Dat bleek abuis. Ik had een K en een W in moeten vullen. Geen roodborst dus, maar rookworst....

De wereld nog niet uit

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Toen vijfentwintig jaar geleden op de Wapper een ‘tijdelijk’ ticketverkooppaviljoen werd geplaatst pal voor het Rubenshuis (Het ontnam meteen het volledig zicht op de gevel daarvan) dachten we dat we daar nooit meer van verlost zouden raken. Tot onze vreugde is het, nu het plein wordt heringericht, echter verwijderd. Gewoon écht weg!

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2012/08/blijvende-lelijkheid.html

Hartgrondige instemming

In zijn verrukkelijk boek Hartstochtjes neemt Kees van Kooten het onder meer op voor het betere rijm. Zo af en toe kun je het waarlijk hartgrondig met iemand eens zijn: ‘Ook na deze regels honderdmaal te hebben gehoord ril ik nog altijd een beetje van tevredenheid om het achteloze rijm in Op een mooie Pinksterdag van Annie M.G. Schmidt:

Morgen kan ze zwanger zijn
’t Kan ook nog vandaag
’t Kan van de behanger zijn
of van een Franse zanger zijn
of iemand uit Den Haag.

Zulk een simpel, natuurlijk kloppend rijm geeft een behaaglijk gevoel van opluchting. Het voelt alsof luisteraar en tekstdichter tezamen de wereld naar hun hand hebben gezet en het leven voor heel even te snel af zijn.’

Slechts tweemaal daags

Ook een dekhengst heeft zijn rechten. Die zijn al lang geregeld. Vond in een negentiende eeuws document allerhande voorschriften. Zo mocht in 1883 al een eigenaar niet verplicht worden zijn dier meer dan twee maal per dag ‘te doen springen’. Een dekhengst hoefde per springtijd ook niet meer dan 70 merries te berijden….

Place Publique

Wie zin heeft om wat van de wijde wereld te zien, maar geen trek heeft om de deur uit te gaan kan haar of zijn hart ophalen met de Place Publique van die zo goed kijkende Frans Budé:

https://placebude.blogspot.com/

Bijna aaibaar (70)

 

Gebrekkige communicatie

Je mag de straat waarin wij wonen slechts in één richting, stadinwaarts, in fietsen. Het verbaasde ons dus toen wij zagen hoe medewerkers van de stad onder onze ogen een nieuw fietspad deden ontstaan mét een nieuw afslagje, naar en van de kant waar je niét mag fietsen. Of zou dat dan daarom voortaan wél mogen? Neen hoor, bij de ingang van de straat staat – nog immer – een duidelijk verbodsbord. Alleen de tram mag erin. Vermoedelijk is de communicatie tussen de Stedelijke Dienst Fietspaden aanleggen en de Stedelijke Dienst Verkeersborden plaatsen niet optimaal, en heeft de tweede van de eerste nog niet vernomen dat het nieuwe fietspad uitnodigt staduitwaarts te rijden….

Evenmin

Evenmin van de gewoonte van Nederlanders om op straat een vette rookworst (of een halve) van de HEMA te eten. Toen de HEMA hier in Antwerpen de deuren opende dacht het bedrijf de in Nederland zo succesvolle formule simpelweg in Vlaanderen te kunnen kopiëren. Daar had het niet voldoende onderzoek voor verricht. Weliswaar was de introductie van de stroopwafel onmiddellijk een enorm succes, maar met de verkoop van rookworsten werd al na amper een half jaar gestopt omdat ze die aan de straatstenen niet kwijt konden…. 

Culinair onbegrip

Hoewel Nederlanders en Vlamingen, zij het met wat valse vrienden, eenzelfde taal delen zijn er behalve linguïstische en sociologische toch ook heel wat culinaire verschillen. Om er maar één te noemen: Vlamingen, en bij uitbreiding Belgen, begrijpen ab-so-luut niets van de noordelijke gewoonte om ‘uit de muur’ te eten….

Gevleugelde onomatopeeën

Dat de kieviet, koekoek en de oehoe als vliegende onomatopeeën door het leven gaan had ik al opgeslagen, maar ik vergat de tjiftjaf. Het aardige is dat die vogels ook in nabije talen soms een onomatopee zijn. Zo heet de kievit in het Duits Kiebitz, de koekoek in respectievelijk Duits, Engels en Frans coucou, cuckoo en Kuckuck en de oehoe bij onze oosterburen Uhu. Ook de tjiftjaf wordt in andere talen naar zijn geluid vernoemd: Engelstaligen noemen hem chiffchaff, Duitstaligen Zilpzalp.

Een derde druk

Patrick Cornillie stelde met De 100 mooiste wielergedichten uit de Vlaamse en de Nederlandse literatuur niet alleen een geslaagde bloemlezing samen, maar ook een succesvolle: Uitgeverij Les Iles bracht er een derde druk van op de  markt. Een derde! Hoe mooi voor een poëzie-uitgave. Jan Van meenen maakte bij de presentatie van dat boek een groepsfoto van aanwezige dichters. Staand van links naar rechts Pieter Bakker, Philip Hoorne, Karel Declercq, Dirk Nachtergaele, Bert Bevers, Martin Carrette†, Herman Laitem en Miel Vanstreels. Zittend van links naar rechts Albert Megens, Achilles Surinx, Jeroen Wielaert, Paul Rigolle, Guy van Hoof en Patrick Cornillie in het Nationaal Wielermuseum in Roeselare.

https://www.nieuwsblad.be/cnt/blele_01339587