Leuke constructie

Hoorde mezelf tegen mijn lief zeggen dat ik de machinekamer ging activeren, met het zinnetje: “Er is nog wat was….” Welk een filosofisch getinte huishoudelijke mededeling eigenlijk….

Zoete Lieve Vrouw

Het kon natuurlijk bijna niet anders dan dat ik, geboren in het Mariajaar 1954, een zwak zou krijgen voor het opsteken van kaarsjes bij beelden van Onze Lieve Vrouw. Woonde een studiemiddag bij waar plaatselijke specialiteiten uit Scherpenheuvel werden geserveerd. De Scherpenheuveler noppen bijvoorbeeld (dat zijn die bollekes), en schuimpjes (zo noemen we die in Noord-Brabant tenminste – hier in dit Belgische Brabant zeggen ze er ook wel guimauves tegen –) in de vorm van….de Moeder Gods. Daar schijn je zelfs eerst het hoofdje van af te ‘moeten’ snoepen.

Haddock & Chips

Moest, in een Fish and Chips in het Verenigd Koninkrijk, ineens aan Kuifje denken. En meer bepaald (hoeveel mensen weten dat zijn voornaam Archibald is? – lees er het album De Geheimzinnige Ster maar eens op na!) aan Kapitein Haddock. Omwille van de Haddock & Chips op de ‘kaart’ natuurlijk….

Continent in beweging

Zomaar even de kaart van ons continent uit 1913, om te illustreren dat de afgelopen eeuw Europa niet minder dan 18 nieuwe soevereine staten opleverde. In alfabetische volgorde: Bosnië & Herzegovina, Estland, Finland, Hongarije, Ierland, Kosovo, Kroatië, Letland, Litouwen, Macedonië, Moldavië, Oekraïne, Oostenrijk, Polen, Slovenië, Slowakije, Tsjechië en Wit-Rusland.

Gelijkenis

Geertje heeft gelijk: als hij zo ligt, en je dus zijn neus en het uiteinde van zijn staart niet kunt zien, lijkt ons Stefke wel een vosje….

Uit de kast (IX): Ingmar Heytze

Met gesloten ogen voor de poëziekast. Welke bundel zal ik er nu weer uit halen? En welk gedicht zal ik nu zonder te kijken te voorschijn bladeren? Het wordt Alle goeds van Ingmar Heytze (Uitgeverij Podium, 2001) waarvan ik bladzijde 139 opsloeg, met daarop Grote schoonmaak:

Ze haalt de woorden uit mijn mond.

Wat is het daar benauwd en vochtig
moppert ze, de zaklantaarn is ook
al zoek en god wat hangen er vandaag
weer rare zinnen aan mijn huig –
ik laat haar maar, als ik wat terugzeg
zijn er zó een paar ontsnapt en wat
moeten we dan beginnen….

 

Benamingen

Weer eens in de Achterhoek geweest. Zag daar, in Winterswijk, tegen het decor van het Gerrit Komrijcollege (genoemd naar een van de grote zonen van de stad, mee eens!) twee treinen van Arriva. Een is er genoemd naar Guus Hiddink, een andere grote zoon van de streek. Akkoord! De andere echter was genoemd naar Simon Tahamata. Dat begrijp ik niet. Ik misgun Simon, een ongelooflijk sympathiek ventje en een van de meest sierlijke linksbuitens in de Lage Landen aller tijden, helemaal niéts. Maar waarom krijgt hij in de Achterhoek een trein naar zich vernoemd? Hij is geboren in Vught, en nota bene reeds sedert 1990 Belg. Hij heeft zelfs nooit voor De Graafschap gespeeld….

Verschillende maten

Ooit, en echt nog niet eens zó lang geleden, gold het beroep van bankier als respectabel. Waarom werd Nick Leeson destijds in de gevangenis gezwierd? Omdat hij de boel had getíld! Waarom wordt al dat crapuul dat aan de basis ligt van de huidige crisis ongemoeid gelaten? Sommige zaken blíjf ik weigeren te begrijpen….

Jong gezin aan de wandel

Bij het kasteel op begraafplaats Schoonselhof woont een koppel Nijlganzen. Dat viert gezinsuitbreiding. Er moet in de sneeuw zijn gebroed, want de kuikens zijn al best groot. Leo Spiessens fotografeerde het stel. Moeder kloekt, pa dekt de aftocht. En kom er maar niet te dicht bij, want hij valt je aan….

Dat was lang geleden

Daar had ik al lang niet meer aan gedacht. Een berichtje op de Mededelingen van het Centrum voor Documentatie & Reëvaluatie deed me weer eens een oude bloemlezing uit kast halen:

http://mededelingen.over-blog.com/article-henri-floris-jespers-losse-notities-xviii-117191011.html

Ruime woordenschat

Ben weer eens bezig in Madrigalen van de zomer van Gabriele D’Annunzio, waarbij ik nu pas de toelichting van vertaler Frans van Dooren (wat wás dat toch een aimabele man, blij dat ik die eens heb mogen ontmoeten) terdege lees. Daarin stelt hij iets bijzonders: een Tsjechisch onderzoek heeft uitgewezen dat D’Annunzio’s vocabulaire tot de rijkste van de wereldliteratuur behoort. In ’s mans Opera omnia komen niet minder dan….40.000 verschillende woorden voor. Ter vergelijking: bij Shakespeare zijn dat er 24.000, bij Goethe zelfs ‘slechts’ 20.000!

Diverse woensdagen

Leerde terloops dat woensdag in het Pools środa is. Daar herken ik niets in, zoals dat wel het geval is bij Wednesday. Eens gaan nazoeken hoe de dag in andere talen heet. In het Deens heet hij, dat komt dicht bij het Nederlands, onsdag, in het Fins keskiviikko en in het Turks carşamba. Het viel me op dat de naam in veel talen met een m begint: mercoledi (Italiaans), mercredi (Frans), miércoles (Spaans), miovikudagar (IJslands) en Mittwoch (Duits). Tot zover dit Gemengd Bericht.

Bedelhumor

Humor is wat mensen, en bij uitbreiding culturen, bindt. Even nadat ik, op reis in het Verenigd Koninkrijk, deze foto maakte op het station van Sheffield kwam ik op de bankjes links naast de man in de verte te zitten. Iets later klonk er een dingdong, waarna uit de omroepinstallatie de mededeling klonk: “Attention: pickpockets are spotted in this station, as well as beggars. Please don’t give them any money.” Waarop ik naar mijn tijdelijke buurman knipoogde, en zei: “I was just about to ask you if you could spare a quid.” Hij: “I’m sorry, as you just heard, I’m not allowed to….”

Alles is betrekkelijk

De grote Franz Kafka noteerde op 2 augustus 1914 (na te lezen in zijn Tagebücher): “Deutschland hat Rußland den Krieg erklärt. – Nachmittag Schwimschule.”

Vroeg bezoek

We genoten in het landelijke deel van Goirle gastvrijheid van mijn zwager en schoonzus. Als stadsmensen zijn wij al blij met de koolmeesjes en merels die naast ons terras in de kastanjes huizen. Hier echter zagen we reeds voor het ontbijt (behalve in de lucht een buizerd!) in hun tuin bonte spechten, boomkruipertjes, bosduiven, groenlingen, kauwtjes (ik meende ook een kneutje te ontwaren), pimpelmeesjes, roodborstjes en vinkjes. Die kwamen er met graagte op de broodkruimels en nootjes af. Gewéldig! Maar dat was nog niet alles: We konden ook aanschouwen hoe een rode eekhoorn op zijn gemakje ‘zijn’ eetkastje naderde (foto hierboven), betrad, en er iets lekkers uit te knabbelen haalde….

Reclame-archeologie

Lange tijd verzamelde Frank De Vos foto’s van reclames op muren die door de tand des tijds zijn aangetast. Die collectie resulteerde destijds in het project Met nog een geeuw op steen. Moest er weer aan denken toen ik in de Lange Leemstraat dit fraaie stukje reclame- archeologie tegenkwam….

http://www.alberthagenaars.nl/laatstenieuws/geeuw.htm

Zou het?

Zou de lente dan toch eindelijk door gaan zetten? Je zou het zeggen, als je deze twee beeldschone exemplaren van de passer domesticus lekker ziet badderen….

Bij een oude foto....

Wat overdenkingen bij een oude foto op de Mededelingen van het Centrum voor Documentatie & Reëvaluatie:

http://mededelingen.over-blog.com/article-over-een-oude-foto-117022450.html

Blokjes

Ik blíjf ze zien, de zwart-witte blokjes die mijn vriend Ron Scherpenisse jarenlang zo naarstig spaarde….

http://zwartwitteblokjes.blogspot.be/

Ze zijn weer in beeld

In 1973 was de slechtvalk in Vlaanderen uitgestorven. Nu is het prachtdier terug: vorig jaar werden er wel 105 jongen geteld! In Antwerpen (daar zijn nestkasten op onder meer de politietoren aan de Oudaan, en op de Boerentoren) broeden maar liefst 24 paren. Ook in de Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal in Brussel woont een paar. Het mooie daarvan is dat het (nu al voor het zevende jaar op rij) gevolgd wordt door camera’s, 24 uur op 24:

http://www.valkenvooriedereen.be/live2.jsp?lang=nl

1957

In de zomer van 1957 was er, blijkens het handschrift van mijn vader zaliger nagedachtenis in het familiealbum, een hittegolf. Ik was op weg naar mijn derde verjaardag en liep om in de mist der tijden vergleden redenen met een vlaggetje in mijn hand ons tuintje op en neer….

Blikje kampioenen

Dit lijkt me het boodschappenlijstje van een voetbaltrainer. Een die ontegenzeglijk van poezen houdt, en een niet al te succesvolle ploeg onder zijn hoede heeft. Hij is immers dringend toe aan kampioenen: hij gaat zich een blikje champions aanschaffen….Een mooie aanvulling voor www.geefonsheden2.blogspot.com

Er snel bij....

Bij Sijthof waren ze er 99 jaar geleden snel bij. Niet alleen waren ze in Leiden de eerste met telefoon (nummer 1!), ze durfden ook al een boek op de markt te brengen over de Europeeschen Oorlog in 1914. Nog geen idee hoe lang die zou gaan duren, maar handel zag deze uitgever in het neutrale Nederland er wel al in….

Een kwestie van keuzes

Sommige mensen hebben meerdere talenten, en staan soms op een tweesprong. Het is voor niet alle multigetalenteerden echter een kwestie van keuzes maken: sommige gaan brillen verkopen én broodjes beleggen….

De hoogste

De hoogste kerktoren in de Benelux staat hier in Antwerpen: de noordelijke (logisch: de zuidelijke is nooit af gebouwd) toren van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal meet exact 123 meter. Daarmee blijft hij die van de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Brugge 70 centimeter voor….

Uit de mode

Het heeft er, afgaande op deze vervallende nering, alle schijn van dat er vandaag de dag wat minder belangstelling bestaat voor reizen naar Afrika….

Heerlijk koerssfeertje

Wat een sfeertje vanmorgen bij het MAS, waar de 101^ste editie van de Scheldeprijs van start ging. In het peloton kleppers als Fabian Cancellara, Mark Cavendish, Tyler Farrar en Marcel Kittel. De belangstelling bij de start was ondanks het gure weer hartverwarmend. In Schoten draaide het zoals gebruikelijk in deze koers op een sprint uit. Die werd, voor de tweede keer op rij, gewonnen door die sympatieke Marcel Kittel.

Vliegers

Een vlieger, een aviateur, is in de ons nabije talen makkelijk herkenbaar: Flieger in het Duits, aviator in het Engels, aviateur in het Frans, aviatore in het Italiaans. Hoe anders is dat met het speelgoed vlieger. Allemaal andere woorden! Drachen in het Duits, Kite in het Engels, cerf-volant in het Frans, aquilone in het Italiaans….

Monter volkje

Welk een opgewekt gezelschap vond Ron Scherpenisse deze keer voor zijn fascinerende blog Cabinet Collectif! Je vraagt je af wat de klasfotograaf van dienst destijds heeft gedaan om werkelijk iédereen monter in de lens te laten blikken….

http://cabinetcollectif.blogspot.be/

Raid

Jef van Kempen, hoofdredacteur van de onvolprezen poëziewebsite KEMP=MAG, plaatste mijn gedicht Raid:

http://kempis.nl/mag/bert-bevers-raid

Zalig eten

Mmmm, zalig geluncht. Met boterhammen met boter, een beetje mayonaise en grijze garnalen. Dit is echt een van mijn lievelingsgerechten!

Zalig Pasen

Veiliger

Naar het schijnt is het risicovol om je bankkaart te gebruiken in Argentinië, Canada of Japan. Neen, dan is het veiliger om zulks te doen in Albanië, Bulgarije of Roemenië zeker….

Gammele landenkennis

De ING is zo vriendelijk te laten weten dat we met onze bankkaart niet meer buiten Europa kunnen pinnen, en laat gelijk weten welke landen tot Europa gerekend worden. Wel, de landenkennis bij de bank is maar gammel: Man, Gibraltar, Groenland, Guernsey, Jersey en Spitsbergen & Jan Mayen zijn volgens mij tot nader order nog steeds geen lánden….

Man

Weer wat geleerd: Man is weliswaar, net als Kanaaleilanden als Guernsey, zogenaamd Brits Kroonbezit, maar het maakt géén onderdeel uit van het Verenigd Koninkrijk. Evenmin is het eiland lid van de Europese Unie. Wel is Man (begrijpe wie begrijpe kan) een constitutionele democratie met Elizabeth II als staatshoofd. Zij moet, eenmaal op Man, echter de titel Lord of Mann voeren. Die lijkt me nu eigenlijk meer van toepassing op het vinnige rennertje Mark Cavendish (die ik fotografeerde bij de start van een vorige editie van de Scheldeprijs, rustig zijnen velo inspecterend terwijl de rest van het pak doordendert).

Coverjunkie

Een fascinerende collectie tijdschriftomslagen is te zien op de blog Coverjunkie. Geweldig toch, hoe mensen verzamelingen allerhande aanleggen:

www.coverjunkie.com

Enghuizer Dialogen IV

Op het landgoed Enghuizen in Hummelo, in die weelderige Achterhoek, gaat vandaag voor de vierde keer het project Enghuizen Dialogen van start. Aan deze artistieke kruisbestuiving tussen beeldend kunstenaars en dichters mocht ook ik weer een bijdrage leveren.

http://smelsslems.blogspot.be/2013/03/14e-kunstwandelroute-hummelo-enghuizer.html

Aantwaarps-Nederlands

Een mooie Antwerpse uitdrukking vind ik ergens de weubbe van krijgen, hetgeen zoveel betekent als ergens de zenuwen van krijgen. Ook fraai: geschalodderd voor iets dat beschadigd of verkreukeld oogt. Hoe kom ik daar op ? Wel, ik blader weer eens door het Antwaarps-Nederlands Woordenboek dat ik samen met Tony Rombouts samenstelde. Er verschenen reeds meerdere edities van, en het is nog stééds in druk!

http://www.artus.be/auteur.php?auteur=1

11,4 miljoen

Wat met Turkije? Hoort dat nu bij ons of bij Azië? Ja, het grootste deel van het land ligt in dat andere werelddeel, maar tegelijkertijd is Istanbul wel de grootste stad op het Europese continent. Istanbul telt 11,4 miljoen inwoners. Ter vergelijking: Moskou en Sint-Petersburg (of mogen die ook niet meedoen?) tellen er respectievelijk 10,5 en 4,6 miljoen. Van de nabije hoofdsteden is Londen het grootst met 7,6 miljoen. Berlijn is goed voor 3,4 miljoen Berliner, Parijs voor ‘slechts’ 2,2 miljoen Parisiens. Voor de goede orde: Ankara en Kiev tellen 3,9 en 2,8 miljoen mensen binnen de grenzen.

Herr Emil

Een wijdverbreid misverstand in kringen van lieden die boeken maken: velen daarvan noemen het garenloos binden (een manier van boekbinden waarbij de vellen aan de rugkant worden afgesneden, de snede wordt geruwd en met een bijzondere lijm ingerold wordt) lumbacken. Hun boek is gelumbackt. Fóut! Het procedé (niet dat ik er een liefhebber van ben: als de wind een beetje verkeerd staat waaien de bladzijden je boek uit) heet lumbecken. Het is vernoemd naar de uitvinder ervan, Emil Lumbeck (1886-1979). Tot zover dit Gemengd Bericht.

Graag gedaan, kerel

Ach ja, helemaal vergeten! Toen ik ons achterterras bekeek zag ik sporen van onze merel, die klaarblijkelijk al eens was komen kijken of er niets te eten viel. Toen ik wat later een bakje met pijnboompitjes weg had gezet leek hij me – hij is niet echt schuw – echt zo aan te kijken van “Bedankt, hè!”

Zonnebrilweer

Ik kan me winters herinneren (die van 1978/1979 bijvoorbeeld) waarin het enorm zwaar sneeuwde, maar eigenlijk geen waarin het zo váák wit was….

Afrika in Amerika

Sommige regisseurs doen zo maar wat:

http://mededelingen.over-blog.com/article-cinema-trivia-tarzan-en-de-exoten-116465739.html

Stilleven

Zomaar een stilleven. Ik trof het in een rommelige werkplaats. Het was er niet gecomponeerd door een kunstenaar, maar gewoonweg per ongeluk ontstaan. Ik vind het wel iets hebben.

De Notengalm

Ach, welk een charmant clubhuis (de voordeur ervan dan toch) zagen we in Boechout: van Accordeonvereniging De Notengalm vzw. Zouden Jan Leyers, Bart Peeters en Hugo Mathyssen in hun geboortedorp dáár de eerste schreden op hun muzikale pad hebben gezet? Wat een gewéldige naam: De Notengalm!

Uit de kast (VIII): Paul Rigolle

Met gesloten ogen voor de poëziekast. Welke bundel zal ik er nu weer uit halen? En welk gedicht zal ik nu zonder te kijken te voorschijn bladeren? Het wordt Tot het bestaat van Paul Rigolle (Uitgeverij C. de Vries-Brouwers, 2013) waarvan ik bladzijde 58 opsloeg, met daarop het, titelloze, tweede gedicht van de cyclus Noveen:

Een deur, een raam is het. Wat opengaat.
Het is wat een bres in het lichaam
van de ruimte slaat. Wat afglijdt en wat

zich vult, is het. Wat je ziet als je kijkt.

Wat je hoort als je zegt, hoor, het is de wind
die het huis als in een noot gevangen houdt.

Het is wat je voelt als je daalt en draalt

en plotseling jezelf terugvindt terwijl je
middenin het woord winter te kijken staat.