Duidelijk getrokken lijn

De grenzen van Europa zijn door al dat water eromheen in het zuiden, westen en noorden behoorlijk duidelijk. Waar de grens tussen Europa en Azië juist ligt is al lang onderwerp van debat. Op twee plaatsen is het overzichtelijk. In Istanboel is de overgang met die beide zijden van de Bosporus goed te overzien, maar alleen bij Jekaterinenburg is het écht klip en klaar: de Oeral vormt tussen beide continenten de grens, en die is daar goed zichtbaar getrokken. Als je aan de ene kant van die streep staat ben je in Azië, stap je erover dan bevind je je ‘bij ons’.

Herkende illustratie

Kwam een jaargang van het tijdschrift De Verkenner tegen. Ik kende dat niet (was nooit bij de verkenners) maar herkende wel de illustratie op de voorkant van het nummer van november 1956. Die moet ooit in een blad hebben gestaan dat me wél onder ogen kwam. Een magazine als De Misdienaar is er bij mijn weten echter nooit geweest. Hoe dan ook: zó heb ook ik er – tijdens de ‘diensturen’ in de Heilig Hartkerk dan toch – in mijn jongensjaren bijgelopen.

Toch maar die van € 6

Ik heb even staan twijfelen bij deze wankelmoedige winkelier, maar besloot me toch maar de neutrale schoensmeer van € 6 aan te schaffen….

Verdwenen namen

Er is in Nederland weer een overzichtje van de populairste jongens- en meisjesnamen. De vaakst gegeven namen waren in 2025 voor jongens Noah, Liam, Luca, Sem, Mees, James, Lucas, Sam, Finn en Levi en voor meisjes Noor, Olivia, Nora, Julia, Mila, Sophie, Emma, Yara, Milou en Sara. De tijden veranderen, en de namen ook. In mijn geboortejaar 1954 bestond de Top 10 bij de jongens uit Johannes, Jan, Cornelis, Hendrik, Willem, Petrus, Wilhelmus, Gerardus, Antonius en Pieter, en bij de andere kunne uit Maria, Johanna, Anna, Elisabeth, Cornelia, Wilhelmina, Catharina, Hendrika, Adriana en Petronella. Niet een naam is in die lijstjes dezelfde. Niet één….

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2022/12/de-verdwijning-van-maria.html

Luguber speelgoed

Hoe ik erop terecht kwam weet ik niet, maar ineens ontdekte ik dat er behalve al dan niet tinnen speelgoedsoldaatjes ook al dan niet tinnen gewónde en/of stervende speelgoedsoldaatjes worden vervaardigd. Van krijgers uit de Romeinse tijd, uit de Napoleontische, uit de Groote Oorlog, en uit die in Vietnam. Het heeft beslist iets lugubers, maar er zal wel een markt voor zijn zeker.

 

Momentopname

De cultuurdragers die zich momenteel in mijn onmiddellijke nabijheid bevinden: Michael Apteds onvolprezen serie 7 Up (tot en met 49 Up), North van Elvis Costello, The Digital Silk Road – China’s Quest to Wire the World and Win the Future van Jonathan E. Hillman en milde.DWNGHNDLNGN van Frank Pollet.

Muffige lekkernij

Het kost mij moeite een truffel een lekkernij te noemen. Wat mij betreft heeft ze een eerder muffig smaakje. Maar veel mensen, en dat weze hen van harte gegund hoor, houden ervan en betalen grif veertig euro voor twee exemplaartjes. 

Gekoesterd uitzicht

Kwam deze oude foto’s van onze buurman de Nationale Bank weer eens tegen. Wat een mooi soort patina hebben ze toch. Op de ingekleurde kaart is de Bourlastraat (die vroeger Sint-Jorispoortstraat heette) waarin ik dit zit te tikken links, op de twee andere rechts van dat megalomane gebouw te zien. Het is in al die jaren niet gewijzigd, en ik koester nog dagelijks het uitzicht dat ik erop heb.

Afzonderingen

Op Afzonderingen verzamel ik de gedichten die ik schrijf bij ondertitels van sommige films. Af en toe neem ik daar kleine dialogen uit, of isoleer ik zinnen. Levert somtijds verrassende resultaten op:

https://afzonderingen.blogspot.com/

Vergeten liedje

Nou kan ik toch al dik een halve eeuw uit Radar Love van Golden Earring The radio’s playing some forgotten song / Brenda Lee’ Coming On Strong meezingen, maar ik heb eigenlijk nog nooit naar dat vergeten liedje geluisterd. Dat moest er maar eens van komen. Brenda is er ondertussen 81….

https://www.youtube.com/watch?v=FjX61f4qrDg

Hè, bah....

Het liefst heeft Putsch de kippenpaté van Sheba. Af en toe neem ik van hetzelfde merk ook wel eens een blikje gegarneerde kippenstukjes mee. Daar zitten ook wat doperwtjes en kleine stukjes paprika, tomaat en wortel in. Normaliter eet hij zijn bakje kraakhelder schoon maar van die gegarneerde kippenstukjes laat hij altijd wat van die ‘gezonde’ elementjes liggen….

Ik mis ze nu al

Wanneer ik dezer dagen, zelfs nu ze al weer aan het lengen zijn, mijn wandeling naar de supermarkt maak geniet ik van de besneeuwde daken, de feestverlichting in de straatjes en de lampjes in de bomen. Ik weet dat alles in het  voorjaar anders oogt, maar ik mis ze nu al.

Een uitkomst

Ja ja kinders: vroeger mocht er nog reclame worden gemaakt voor tabak. Shag-, sigaren- en sigarettenproducenten konden hun merken vrijelijk aanprijzen. Er hingen destijds, niet alleen in horecagelegenheden maar ook gewoon op straat, sigarettenautomaten. Een uitkomst voor wie zomaar zonder rookwaar kwam te zitten na sluitingstijd….

Prima slogans

Soms leveren reclamebureaus puik werk af. Kwam een erg sterke slogan tegen voor het sigarettenmerk Chief Whip: Chief Whip op ieders lip! Leuk dubbelzinnig. Een bijzonder mooie reclameleuze heb ik ook immer Drink louter Kabouter gevonden. Tot zover dit Gemengd Bericht.

Uit de kast (CLXIII): Paul Demets

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer is dat De schaamsoort van Paul Demets (Poëziecentrum, Gent, 2024), waaruit ik bladzijde 75 opensloeg:

Er waren de kauwen die met okkernoten gooiden
op het terras. Op de tegels roffelden schedeltjes
springlevend. De stokroos hield zich staand,
zevenblad kreeg vaste voet. Ik probeerde

de woekering te vatten. De koekoek herhaalde
onverschillig zijn onomatopee. Zo kondigde de regen
zich aan. Wat ik haar voorlas, leek vergeefs
nog te verzamelen voor een nest.

Vanuit vogelperspectief had ik het moeten bekijken:
eromheen draaien
de kringredenering, haar woede daarom
en voor het vallen
de adem in.

Nog steeds niet gewend....

Wanneer de weervrouw zegt “Er wordt sneeuw verwacht in het zuiden van het land.” dan maakt mijn hart een sprongetje. Maar dan volgt al snel het moment dat ik me realiseer dat ik weliswaar geboren en getogen ben in het zuiden van een land maar dat dat Nederland was en dat ik nu al decennia in het nóórden van een land woon en dat dat België is. Dat soort dingetjes blijft toch wennen….

Veel geluk in 2026!