Alweer verdwenen

Wát een geweldige uitvinding vond ik als cinefiel de videorecorder destijds toch. Voortaan kon je zomaar wanneer je dat wilde thuis films bekijken en herbekijken, terug- en vooruitspoelend. Toen deze reclame in 1975 verscheen had vrijwel niemand een idee wat voor machine dat betrof. Wij hadden niet heel veel later ook een Betamax. Als ik het me juist herinner kostte een lege Betamax-videoband in de jaren tachtig ƒ 25. Jaja kinders, de tijden zijn veranderd!

Weer wat geleerd

Toen ik tegen onze taxichauffeur zei dat hij vergeten was zijn gordel om te doen vertelde hij ons dat hij dat niet hóeft. Een taxichauffeur mág zijn gordel om doen, maar is dat niet verplicht om voldoende bewegingsvrijheid te hebben mocht de situatie in zijn wagen daarom vragen. De keuzevrijheid geldt echter alléén wanneer hij passagiers heeft. Dat wist ik niet.

Haarloze stukjes poot

Putsch Bevers, heertje op leeftijd, was voor onder meer nazicht op zijn nieren voor een medische controle bij de dokter. Toen hij uit zijn roesje ontwaakte zat er op elk van zijn voorpootjes een kale plek, geschoren voor bloedafname en infuus. Hij is weer thuis en stelt het wel, maar we kijken natuurlijk nog wel een poosje tegen die vreemde haarloze stukjes poot aan….

Geen invloed op Amerikanen

Wat popmuziek betreft heb ik altijd een voorkeur voor de Britse gehad. Uit de Nieuwe Wereld wisten en weten veel minder artiesten me te boeien. Ineens realiseer ik me wat daar vermoedelijk aan ten grondslag ligt: beschaafde Europeanen van mijn generatie groeiden voor The Beatles er waren op met Cliff Richard & The Shadows. Letterlijk álle Europese gitaristen van enige betekenis, zélfs die van The Beatles, zeggen zwaar beïnvloed te zijn door Hank B. Marvin en diens unieke geluid. Vermits The Shadows nimmer succesvol zijn geweest aan de andere kant van de oceaan is er geen Amerikaanse gitarist die zegt begonnen te zijn na het horen van Hank B. Marvin. En dat heb ik daar waarschijnlijk altijd al aan af gehoord….

Nog steeds herkenbaar

Ik ben weer eens bezig in Getijden van Prudentius in de vertaling van Louis van de Laar, oud-burgemeester van mijn moederstad Bergen op Zoom. In de inleiding wordt Caesaraugusta genoemd als een van de mogelijke geboorteplaatsen van Prudentius. Caesaraugusta betekent in het Latijn Keizer Augustus. Caesaraugusta werd in de loop der tijd Zaragoza, en wie een beetje moeite doet kan in de klank van die nieuwe naam nog steeds de oude herkennen….

Uit de muur?

De Belgen volledig vreemd en door hen in Nederland met afgrijzen gadegeslagen is de automatiekwand. Veel lager kunnen in hun ogen culinaire eigenaardigheden niet zakken. Al erg lang woon ik tussen de beschaafde Belgen, maar af en toe – slechts héél af en toe, maar toch – bekruipt me plots nog een kortstondig verlangen naar een rundvleeskroket uit zo’n muur….

Woeak

Mocht u zich afvragen wat twee wandelstokken die op een schedel geslagen worden voor geluid maken dan is dit wellicht een nuttig Gemengd Bericht: Woeak.

Ballustrada veertig

Bij de post de jongste Ballustrada. Kloeke editie ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van dit dappere literaire tijdschrift: 188 bladzijden! Op de nummers 69 en 70 staan mijn Aantekeningen uit het theater. Ik verkeer in goed gezelschap, want in deze Ballustrada staat ook vers werk van onder anderen Tijs van Bragt, Chrétien Breukers, Philippe Cailliau, Hendrik Carette, Emma Crebolder, Job Degenaar, Ingmar Heytze, Wim Hofman, Anton Korteweg, Yvonne Né, Jabik Veenbaas en Rien Vroegindeweij.

Waarom marcheren?

Af en toe duiken er op YouTube van die merkwaardige filmpjes op van letterlijk hónderden eenden die in gesloten formatie over straat marcheren. Een komisch maar toch ook uitermate merkwaardig verschijnsel want eenden zijn vogels en vogels kunnen vliégen. Waarom zouden ze in vredesnaam marchéren?

Geen fysiek contact

Boeiende opmerking van Johan Boskamp: in voetbal kun je gelijkspelen, in andere sporten (noem maar wat: basketbal, tennis, wielrennen) gaat het om wínnen! Nooit zo bij stil gestaan eigenlijk. Ook niet bij het gegeven dat volleybal de enige teamsport is waarbij er geen fysiek contact is….

Ponton krijgt vorm

Enige tijd geleden vroeg ik me af of die houten terrasvormige constructie waarmee ze in het Stadspark in de weer zijn een permanente zou zijn en ja hoor: De noord-oostzijde van de Stadsparkvijver krijgt een ponton op de oever en boven het water. Deze toegankelijke houten constructie moet een nieuwe verblijfsplek worden om te genieten van het park en de vijver. 

https://meergemengdeberichten.blogspot.com/2026/06/terras-in-de-maak.html

Soentjies blaas uit nagtreine

De Zuid-Afrikaanse dichter Bernard Odendaal leerde ik kennen op een poëziemanifestatie in Tilburg. Bij die gelegenheid werd deze foto gemaakt, waarop van links naar rechts Martin Beversluis, Desmond Painter, Bernard, Carina van der Walt, Annelie David, ik en Fleurs du mal-hoofdredacteur Jef van Kempen staan. Bernard zette Weg, een gedicht dat ik schreef bij het heengaan van de dichter Wilfried Adams, naar het Afrikaans om. Ik kwam die vertaling weer eens tegen, en uiteraard ben ik daar nog immer fier op. In het bijzonder op de vertaling van ongezien zoals kushandjes uit nachttreinen, een beeld dat ongesiens soos soentjies blaas uit nagtreine werd. Is dat niet wonderschoon?

Anderstalige rietjes

Zomaar eens nagekeken hoe een rietje in andere talen heet: sugerør (Deens), Strohhalm (Duits), straw (Engels), paille (Frans), cannuccia (Italiaans), słomka (Pools), pajita (Spaans), brčko (Tsjechisch) en körüklü pipet (Turks). Tot zover dit Gemengd Bericht.

Bescheiden aangeprezen

Hoe bescheiden prees Google zich nog aan op het einde van de twintigste eeuw. 27 jaar geleden toch slechts, maar je kunt je een Google-loze wereld eigenlijk al niet meer voorstellen. Reward them with a visit is vermoedelijk een van de massaalst opgevolgde aanbevelingen van 1999.

Trots op uitvinding

Dit vind ik een fraai doek. De man die daar zo zelfverzekerd naar de portretschilder keek was Augustus Siebe (1788-1872). U hoeft het uzelf niet euvel te duiden wanneer u niet weet wie dat was, maar Augustus Siebe was de bedenker en constructeur van de duikhelm. En daar was hij fier op. Vandaar dat hij zich zo stralend met zijn uitvinding voor het nageslacht liet vastleggen.

Bijna aaibaar (97)

 

Sprookjesstad

Steeds meer ben ik er van overtuigd dat je karakter mee wordt bepaald door de omgeving waarin je opgroeit. Dat je anders tegen de dingen aankijkt wanneer je in een nieuwbouwwijk in een jonge gemeente geboren bent. Ben blij dat ik het levenslicht zag in een oude stad, waar de geschiedenis op elke straathoek voelbaar is. Deze oude foto’s tonen het buurtje waar mijn vroege jongensherinneringen liggen. Ik had toen ik klein was wel eens het idee dat ik in een sprookjesstad woonde….

Uit de kast (CLXX): Albert Hagenaars

Eens in de maand ga ik voor deze rubriek met de ogen dicht voor mijn poëziekast staan om daar een willekeurige bundel uit te nemen. Deze keer gaat het iets anders. Ik ben met open ogen aan het controleren of ik straks na lezing ervan bij de H nog plaats heb voor de gloednieuwe 480 bladzijden omvattende bloemlezing Ramkoers – Gedichten 1979-2026 van mijn maat Albert Hagenaars. Daaruit sloeg ik, dat wel met de ogen toe, bladzijde 123 op met daarop Ultima Thule:

Het maakt zich langzaam los, onttrekt
de ik aan het gedicht in wording
over wat hem nogmaals ontglipt;

wordt beeld van werkelijkheid, af-
druk in zich op een aan anderen
voorbijgaande taal openende vorm.

Hij laat het gaan, verliest dit ontgaan,
bekommert zich niet meer om alle vragen,
vanuit de verte nog begaan,

ontvouwt zich, van alle pose ontdaan,
in wat men hem daarbuiten nog ontzegt.
Berust geheel en al, in deze tekst.